ADIUTANT

ADIUTANT [łac. adiutans-pomagający], oficer przydzielony do dyspozycji wyższych dowódców (szefów, komendantów) lub dowództw (szefostw). Dawniej adiutanci pełnili głównie funkcję oficerów przybocznych, później pomocników w niektórych sprawach sztabowych. W Wojsku Polskim do 1939 przydzielano-adiutantów dowódcom od dowódcy baonu (dyonu) wzwyż. Adiutanci załatwiali sprawy personalne i kierowali służbą wewnętrzną jednostki. W pierwszych latach istnienia ludowego Wojska Polskiego jednostki liniowe miały adiutantów batalionów, którzy zajmowali się sprawami szkoleniowymi. Obecnie przydziela się adiutantów tylko dowódcom (szefom, komendantom) wysokich szczebli; wykonują oni zlecenia osobiste swych przełożonych i kierują pracą adiutantury.