ADOPCJA

ADOPCJA — przyjęcie, uznanie cudzego dziecka za własne. Wyrazu adopcja możemy uży­wać wymiennie z wyrazem przysposobienie. Ce­lem adopcji jest stworzenie dziecku takich warun­ków, jakie powinna mu zapewnić prawdziwa rodzina. Jest wiele dzieci, które nie mają domów rodzinnych i wychowują się w domach dziecka. Często zdarza się jednak, że ludzie, przeważnie małżeństwa nie mające własnych dzieci, biorą je do swoich domów i wychowują jak własne, przyjmując na siebie wobec prawa obowiązki rodzicielskie. Mówi się wtedy, że ludzie ci za­adoptowali dziecko, czyli uznali je za swoje i dali mu własne nazwisko.

Dawniej adopcja oznaczała przyjęcie kogoś do rodu, stanu szlacheckiego, a więc ktoś, kto nie był szlachcicem był uznany za członka ro­dziny i obdarzony szlacheckim herbem i na­zwiskiem.

W języku prawniczym adopcja — to przyjęcie przez władzę prawodawczą jakiegoś kraju obce­go prawa za obowiązujące w tym kraju. Jeśli np. nasz Sejm uchwali prawo, które dotychczas było prawem obowiązującym w innym państwie, to

powiemy, że Sejm zaadoptował to prawo, czyli uznał je w Polsce (np. przepisy Unii Europejskiej).

Wyraz adopcja pochodzi od łacińskiego wy­razu adoptio (wymawiaj: adopcjo) = usynowienie.