aminoplasty

produkty utwardzenia żywic aminowych w temperaturze pokojowej 
za pomocą dodatku utwardzaczy kwaśnych (kleje, lakiery) lub tłoczyw oraz 
impregnowanych nośników powstałych przez prasowanie na gorąco (kształtki, 
laminaty). Aminoplasty odznaczają się naturalną jasną barwą. 
Wyroby handlowe są często barwione na żywe kolory. Własności elektryczne — 
dobre, inne własności zależą od typu żywicy. Największe znaczenie mają 
tworzywa mocznikowe i melaminowe. Tworzywa mocznikowe z napełniaczem 
celulozowym mają dość dużą gęstość 1,47—1,52, wytrzymałość na rozciąganie 
5,5—13kG/mm2 przy wydłużeniu 0,5—1%, dużą wytrzymałość na zginanie ok. 8 
kG/mra2 i ściskanie ok. 25 kG/mm2; twardość wg Rockwella M 110—120; są 
jednak kruche i chłoną dość dużo (0,4—0,8%) wody; temp. pracy długotrwałej 
sięga 75°C; opór elektryczny 1012—1013om. cm, odporne na rozpuszczalniki 
organiczne, dość odporne na działanie kwasów, nieodporne na alkalia, 
trudnopalne, samo gasnące. Do ich wad użytkowych należy większa niż tworzyw fenolowych lub melaminowych skłonność do spękań, znaczna wodochłonność, połączona z możliwością paczenia się przy wysychaniu i wydzielanie formaldehydu po dłuższym działaniu wrzątku. Zastosowanie: kształtki elektrotechniczne, obudowy, galanteria, opakowania ozdobne, rzadziej 
naczynia stołowe, tworzywa piankowe do izolacji dźwiękowej i cieplnej. 
Tworzywa melaminowe z napełniaczem celulozowym lub szklanym (włókno) mają gęstość 1,5—2, wytrzymałość na rozciąganie 5—9 kG/mm2, wydłużenie przy 
zerwaniu 0,6—0,9%, wytrzymałość aa ściskanie 17,5—30 kG/mm2 i zginanie 5,5—8 kG/mm2, udarność lepszą niż tworzywa mocznikowe 4—15 kGcm/cm2 i nieco mniejszą wodochłonność 0,1—0,6%, a wyższą temperaturę pracy długotrwałej 100°C, lepsze własności elektryczne; trudno palne, odporne na światło, wrzątek, rozpuszczalniki.

Zastosowanie: kształtki elektrotechniczne, obudowy aparatów, np. telefonicznych, galanteria techniczna i ozdobna, laminaty ozdobne (dla oszczędności zazwyczaj z rdzeniem fenolowym), kubki itp. 
Przetwórstwo: prasowanie w temp. 140—160°C przez 30 s/mm grubości, bardzo rzadko odlewanie.