artyleria

termin współcześnie używany w trzech znaczeniach:

1) rodzaj wojsk odpowiednio zorganizowanych i wyposażonych w działa artyleryjskie (artyleria lufowa) lub w niektóre wzory broni rakietowej (artyleria rakietowa), urządzenia do prowadzenia ognia, obserwacji, łączności itp., przeznaczony do wykonywania określonych zadań ogniowych we współdziałaniu z innymi rodzajami wojsk (piechotą, wojskami zmechanizowanymi, wojskami pancernymi, lotnictwem itp.). W zależności od przynależności organizacyjnej a. dzieli się na batalionową, pułkową, dywizyjną, korpuśną, armijną. Niekiedy artyleria dzieli się na lufową i rakietową. W zależności od mocy dział artylerię lufową dzieli się na lekką, ciężką i dużej mocy, a w zależności od typu dział na armatnią, haubiczną, moździerzową i samobieżną. W zależności od rodzajów zwalczanych celów — na artylerię ogólnego przeznaczenia (polową) i specjalną (przeciwpancerną, przeciwlotniczą). Artyleria morska dzieli się na okrętową i nadbrzeżną.

2) rodzaj broni wraz z wyposażeniem niezbędnym do prowadzenia skutecznego ognia (działa artyleryjskie, artyleryjski sprzęt rakietowy, amunicja artyleryjska i rakietowa, środki transportowe, urządzenia kierowania ogniem, środki łączności, wyposażenie rozpoznawcze, przyrządy meteorologiczne itp.).

3) nauka konstrukcji, technologii i eksploatacji broni, obejmująca między innymi takie dyscypliny jak: balistyka (wewnętrzna i zewnętrzna), zasady budowy broni i amunicji, materiały wybuchowe, prochy, teoria strzelania, taktyka artylerii, technologia broni i amunicji.