bagnet polski

do końca I wojny światowej w wojsku polskim używano bagnetów obcych armii. I tak na uzbrojeniu piechoty w II połowie XVIII w. znajdowały się m.in. bagnety pruskie wz. 1782, na uzbrojeniu Legionów Polskich we Włoszech (w I fazie ich istnienia) tulejkowe bagnety austriackie do karabinu wz. 1784, w czasie Powstania Listopadowego i Powstania Styczniowego wreszcie bagnety austriackie, rosyjskie (np. wz. 1852) i pruskie. W czasie I wojny światowej Legiony Polskie używały m.in. bagnetów austriackich do karabinu Mannlicher, polskie formacje wojskowe we Francji w latach 1917—1918 (oraz w latach 1939—1940) bagnetów francuskich M-86/93 oraz M-93 do karabinu Lebel; charakteryzowały się one głownią czworograniastą o przekroju kołowym długości 52 cm. Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1918—1921 używały m.in. bagnetów austriackich do karabinu Mannlicher (w postaci samego ostrza do osadzania na lufie, bez rękojeści oraz pochwy), następnie aż do wojny obronnej we wrześniu 1939 r. włącznie bagnetów do polskiego karabinu Mauser, produkowanych przez Zbrojownię Nr 4 w Krakowie oraz Fabrykę Bagnet austriackiej piechoty do karabinu typu Mannlicher Perkun w Warszawie. Bagnety te ciągle były udoskonalane, różniły się między sobą minimalnymi szczegółami konstrukcyjnymi i nosiły nazwy: wz. 22 (o kształcie rękojeści zbliżonym do niemieckiego bagnetu do karabinu Mauser), wz. 24, wz. 27, wz. 28 (od 1933 oznaczony jako wz. 29); charakteryzowały się one tłoczonym wizerunkiem polskiego orła z literami WP (Wojsko Polskie) pod nim na progu wewnętrznym oraz tłoczoną nazwą firmy Perkun na progu zewnętrznym. W czasie II wojny światowej formacje polskie używały bagnetów armii, przez które były wyekwipowane i uzbrojone — i tak formacje polskie we Francji używały bagnetów francuskich wz. 86/93 i wz. 93, Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie używały bagnetów angielskich, a armia gen. Andersa oraz I i II armia WP w Związku Radzieckim w latach 1943—1945, jak również piechota LWP w latach 1945—1960 używały radzieckich bagnetów tulejkowych do karabinu Mosin M-91/30, będących wersją konstrukcyjną bagnetu rosyjskiego M-91; bagnety te charakteryzowały się czworograniastym ostrzem o przekroju kołowym długości 43 cm. Współcześnie LWP uzbrojone jest m.in. w bagnety (nożyce) typu A.K.M.-7,62 w formie dużego jednosiecznego noża przystosowanego (w zestawieniu z pochwą) do cięcia zapór z drutu oraz z bagnetu A.W.T. (o formie zbliżonej do polskiego bagnetu przedwojennego), który znajduje się na uzbrojeniu Kompanii Honorowej LWP.