dalmierz z ruchomym zwierciadłem

dalmierz z ruchomym zwierciadłem — dalmierz z półprzezroczystym, nieruchomym, ustawionym pod kątem 45° zwierciadłem na linii celowania łączącej okular celownika z fotografowanym obiektem oraz z drugim — ruchomym nieprzezroczystym zwierciadłem, na które pada obraz tego samego obiektu przez dodatkowy wziernik, oddalony od celownika o kilka centymetrów (baza dalmierza). Ruchome zwierciadło kieruje odbity obraz na zwierciadło półprzezroczyste. Dzięki temu w celowniku widoczne są dwa obrazy obiektu. Pomiaru odległości dokonuje się przez takie ustawienie ruchomego zwierciadła, aby w celowniku oddzielne obrazy tego samego obiektu pokryły się dając jeden obraz. Z podziałki naniesionej na pokrętle ruchomego zwierciadła odczytuje się zmierzoną odległość i na tę samą odległość ustawia się obiektyw aparatu fotograficznego. W dalmierzach sprzężonych z obiektywem ruchome zwierciadło połączone jest z odpowiednim pierścieniem obiektywu za pomocą dźwigni. Tak więc obracając pierścieniem obiektywu zmieniamy kąt ustawienia nieprzezroczystego zwierciadła i po doprowadzeniu do pokrycia się w celowniku dwóch obrazów mamy równocześnie obiektyw nastawiony na żądaną odległość. Deckel Friedrich (1871—1948) — konstruktor migawki centralnej. Niemiec zamieszkały w Monachium. W 1902 r. skonstruował migawkę Compound regulowaną gruszką pneumatyczną, udoskonalił ją w 1912 r. i zmienił nazwę na Compur. Do lat osiemdziesiątych migawki tego typu stosowane były w wielu aparatach fotograficznych.