ebonit

produkt wulkanizacji kauczuków dienowych, zawierający 25—32% 
siarki, bardzo silnie usieciowany, całkowicie nasycony: gęstość 1,14, 
wytrzymałość na rozciąganie ok. 7 kG/mm2, średnio kruchy, wydłużenie przy 
zerwaniu 7,5%, wodochłonność 0,02%. Ebonit z napełniaczem mineralnym ma
gęstość 1,8, wytrzymałość 3 kG/mm2, przy wydłużeniu 1,3%. Nierozpuszczalny, bardzo odporny chemicznie (działają nań tylko kwasy utleniające, np. kwas azotowy), w przeciwieństwie do gumy nie starzeje się; ze względu na ciemne zabarwienie stosowany przede wszystkim do celów technicznych: skrzynki akumulatorów, drobne wyroby elektrotechniczne, wykładziny antykorozyjne. Ebonit otrzymano po raz pierwszy w 1843 r. (T. Hancock). Obecnie stracił znaczenie na rzecz tworzyw syntetycznych.