Hagiografia

Hagiografia — opowieści o życiu świę­tych, dział piśmiennictwa powstały już w starożytności, szczególnie rozwinięty w średniowieczu (słynna Złota legenda Ja­kuba de Voragine z XIII w. — zbiór ży­wotów świętych). Obejmuje wszelkiego ro­dzaju żywoty świętych i biografie, czer­piąc nie tylko ze źródeł, lecz również z le­gend. Hagiografia wprowadzała wiele wątków przy­godowych i baśniowych, podtrzymywała i rozwijała wzory twórczości nowelistycz­nej i biografistyki. Hagiografia rozkwitła w okresie kontrreformacji, kiedy zadaniem jej było podtrzymanie kultu religijnego (np. Żywo­ty świętych P. Skargi, 1578).