handżar

bogato zdobiony sztylet perski o krzywej i obosiecznej głowni (z wydatną ością pośrodku) oraz dużej metalowej lub kościanej (rzadziej z kamienia półszlachetnego) rękojeści charakteryzującej się minimalnym przewężeniem pośrodku trzonu. Głownie handżara wykonywano na ogół ze stali damasceńskiej, starsze z damastu zwanego chorassan, czarnego z białym wzorem. Piękne okazy miały głownie pokryte ornamentami nabijanymi złotem (u nasady najczęściej w postaci sceny orła atakującego antylopę). Pochwy wykonywano z drewna obciąganego aksamitem i zaopatrzonego w srebrne okucia.