jaszczur

odpowiednio wyprawiona skóra zwierzęca (końska, cielęca, ośla, owcza, kozia) o chropowatej powierzchni, podobna do skóry jaszczura, stąd nazwa; używana w Polsce od XVII w. do oprawiania trzonów rękojeści oraz pochew broni siecznej, głównie szabel; poprzez specjalne wyprawienie skóry przeznaczonej na j. uzyskiwano jej chropowatość (mniejszą, prawie gładką, lub większą z wyraźnie wyodrębnionymi granulkami) oraz kolor. „Skądże wam przyszło, żeście z jaszczura wydobyli szabel?"