maczuga

jeden z najstarszych rodzajów broni w ogóle, będąca bronią obuchową, używaną na całej kuli ziemskiej w różnych kręgach kulturowych i w różnych epokach, od najstarszych społeczeństw pierwotnych poczynając; pierwotnie był to gruby kij o grubszym, sękatym, nacinanym lub nabijanym kamieniami końcu. W okresie średniowiecza maczugę zaopatrywano w żelazne głowice ( wekiera i morgenstern) w celu skuteczniejszego rażenia tą bronią. Zależnie od konstrukcji oraz materiału, z jakiego ją wykonano. Była to broń plebejskiej piechoty, broń powstańców chłopskich (do XVII w.) oraz broń rycerska tak bojowa, jak również turniejowa. Maczuga, której długość wynosiła około 1 m, jest pierwowzorem buławy i buzdyganu.