mameluk

typ szabli zachodnioeuropejskiej z przełomu XVIII/XIX w. wzorowany na formie szabel wschodnich (tureckich i arabskich); moda na nie nastała we Francji po wyprawie Napoleona Bonapartego do Egiptu (1798—1799). Występowały one również i w Polsce, szczególnie wśród oficerów Księstwa Warszawskiego; charakteryzowały się rękojeścią o wydatnej i zwisającej, w dół głowicy, dużym krzyżowym jel cem oraz szeroką głownią o bardzo dużej krzywiźnie. Całość tej broni była wykonywana i zdobiona w stylu orientalnym, z tym że wykonywano je w Europie (Francji, Niemczech itd.).