odprowadzanie gazów prochowych

jeden z podstawowych sposobów wykorzystania energii gazów prochowych w przewodzie lufy broni palnej do napędzania mechanizmów broni automatycznej. W ściance lufy (zwykle w odległości 1/2 do 3/4 długości lufy od wlotu) wykonany jest poprzeczny otwór, boczny, przez który, po minięciu go przez dno pocisku, część gazów prochowych przepływa z przewodu lufy do tzw. komory gazowej i działa siłą ciśnienia na powierzchnię czołową tłoka gazowego. Tłok poprzez tłoczysko napędza ruchomą część automatyki broni zwaną suwadłem. Suwadło poprzez odpowiednie przekładnie porusza poszczególne mechanizmy (np. ryglowy, zamykający, zasilający itp.) oraz ściska sprężynę powrotną kumulując w niej energię. Ze względu na to, że broń pracująca na zasadzie odprowadzania gazów prochowych charakteryzuje się stosunkowo silnym oddziaływaniem na podstawę lub strzelającego, sposób ten wykorzystywany jest głównie w broni mniejszej mocy; ogranicza się zwykle do broni strzeleckiej, w której znalazł szerokie zastosowanie, głównie dzięki prostocie konstrukcji.