ogień artyleryjski

ostrzeliwanie obiektów, sprzętu oraz siły żywej z dział artyleryjskich, stanowiące podstawowy rodzaj działania artylerii na polu walki. Celem tego działania jest materialne i moralne obezwładnienie przeciwnika poprzez niszczenie siły żywej, środków ogniowych, sprzętu, umocnień, budowli obronnych itp. Ogień artyleryjski. toruje drogę własnym wojskom nacierającym, wstrzymuje natarcie przeciwnika, uniemożliwia lub utrudnia przeciwnikowi wykonanie manewru, prowadzenie prac obronnych itp. Najogólniej całokształt ognia artyleryjskiego można podzielić na przygotowanie ogniowe, wstrzeliwanie i ogień rażący. Przygotowanie ogniowe składa się z rozpoznania celów, przygotowania broni, amunicji i przyrządów celowniczych, określenia współrzędnych stanowisk ogniowych, meteorologicznych i balistycznych warunków strzelania itp. Wstrzeliwanie umożliwia uściślenie nastaw przyrządów celowniczych dla przejścia do prowadzenia ognia rażącego. Najlepsze rezultaty uzyskuje się w przypadku zastosowania niespodziewanego, dokładnego, zmasowanego i szybko zmienianego ognia na pozycje przeciwnika.