paluch

element konstrukcyjny niektórych rękojeści broni siecznej, służący do klinowania kciuka prawej dłoni (stąd nazwa), w celu lepszego operowania bronią. Była to forma metalowego pierścienia, umieszczonego na wewnętrznym górnym wąsie, lub po prostu zawinięty w pierścień ten wąs; jest to wynalazek zachodnioeuropejski z XVII w., stosowany między innymi w niektórych rapierach, przyjęty do szabel polskich i węgierskich w I połowie XVII w., szczególnie charakterystyczny przy polskich szablach husarskich.