rapier koszowy

zachodnioeuropejska, wybitnie bojowa wersja rapieru XVII-wiecznego, charakteryzująca się oprawą rękojeści w postaci systemu kabłąków i obłęków, splecionych ze sobą i przez to tworzących pełną osłonę dłoni, oraz średniej długości (około 80 cm) głownią o szerokości 4—5 cm, przeważnie ze zbroczami; ten typ rapieru używany przez piechotę i jazdę pojawił się na początku XVII w. w Anglii i stosowany był w całej Europie Zachodniej, a w Szkocji aż do XX w. jako broń narodowa.