schiavona

specyficzny typ zachodnioeuropejskiego rapieru, który wykształcił się w XVI i używany był do XVIII w.; miał bardzo charakterystyczną oprawę rękojeści, która składała się z kwadratowej oraz płaskiej głowicy, esowatego w płaszczyźnie poziomej jelca oraz kosza utworzonego z kombinacji obłęków połączonych ze sobą poprzecznymi, spiczastymi w wykroju pasmami blachy stalowej. Głownia schiavona, prosta i obosieczna, przeznaczona była do cięcia i do kłucia. Rapiery tego typu znajdowały się na uzbrojeniu wojsk zaciężnych Republiki Weneckiej, rekrutujących się z południowych Słowian, jak również w innych krajach przez jazdę. Schiavona w Polsce nie były używane.