tarcza

tarcza — 1) przedmiot (specjalnie wykonany lub naturalny) wykorzystywany jako cel podczas strzelań ćwiczebnych lub nauki celowania. Kształty i wymiary tarcz bywają różne w zależności od rodzaju broni, odległości strzelania i typu ćwiczeń. Najczęściej wykonywane są w postaci płyt prostokątnych, okrągłych lub sylwetek wyobrażających zwalczane obiekty (żołnierzy, czołgi, broń, budowle obronne itp.). Do nauki strzelań przeciwlotniczych stosuje się tarcze w postaci tzw. rękawów, ciągnionych przez samoloty, do strzelań morskich — płótna naciągnięte na ramy, holowane przez okręty. Tarcze mogą być stałe lub poruszające się, ukazujące się na określony czas i chowające się, znikające w przypadku trafienia itp.

 2) dawna broń ochronna, używana dla osłony ciała podczas walki wręcz, wykonana z drzewa, skóry, plecionek roślinnych, później z metalu.