ubrzechwienie

ubrzechwienie — zespół wystających z tylnej części korpusu pocisku odpowiednio ukształtowanych płytek (brzechw), służących do zapewnienia stabilizacji pocisku w locie. Stabilizacja brzechwowa stosowana jest w pociskach nie stabilizowanych obrotowo. Brzechwy mogą być mocowane do korpusu sztywno lub w sposób umożliwiający ich składanie przed startem (strzałem). Charakterystyką aerodynamiczno-konstrukcyjną ubrzechwienia jest profil brzechw (czyli kształt ich przekroju, który może być klinowy, romboidalny, prostokątny itp.) oraz pole powierzchni brzechw. Działanie stabilizacyjne u. polega na przesunięciu środka parcia poza środek masy pocisku (do tyłu), w
wyniku dużej siły nośnej ubrzechwienia Stosowanie ubrzechwienia powoduje równocześnie wzrost oporu czołowego w porównaniu z analogicznym pociskiem bez ubrzechwienia. Pociski stabilizowane brzechwowo (posiadające ubrzechwienie) nazywane są pociskami ubrzechwionymi. Należy do nich większość pocisków rakietowych, pociski moździerzowe oraz granaty przeciwpancerne, wystrzeliwane z granatników bezodrzutowych. Pociski ubrzechwione mogą być znacznie dłuższe niż pociski stabilizowane obrotowo.