Strona główna
Rejestracja Zaloguj się
 Strona główna  Encyklopedia  Księga gości 
Nawigacja

sondy
Jak oceniasz wiedze w portalu
Przydatna wiedza
Może być
Wiedza nieprzydatna

Wyniki

Skorzystaj z wyszukiwarki-wpisz interesujace słowo/słowa
Szukaj:
Wspomóż nas artykułem lub dowolnym tekstem

Wklej artykuł i prześlij go do nas. Interesuje nas tylko czysta wiedza bez opinii i komentarzy.Bardzo prosimy o nie przesyłanie kopi z książek, czasopism lub stron internetowych. Nie mamy czasu sprawdzać każdego tekstu. Za każdy przesłany tekst dziękujemy.

Przejdź do formularza aby dodać tekst

Leki antycholinergiczne


Leki antycholinergiczne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leki antycholinergiczne. Działanie tych leków polega na blokowaniu działania acetylocholiny na receptor muskarynowy w obrębie gruczołów trawiennych i błony mięśniowej przewodu pokarmowego. Od dawna stosowano w tym celu wyciągi i nalewki pokrzyku (Extractum Belladonnae, Tinctura Belladonnae), samą atropinę (Atropinum sulfuricum) lub jej aktywny izomer, hioscyaminę (Hyosciaminum sulfuricum). Ponadto otrzymano drogą syntetyczną wiele leków antycholinergicznych o działaniu atropinowym. Do nich zaliczamy Spasmophen (Antrenyl), Vegantin, Neopepulsan (Probanthine) i wiele innych leków (Daricon, Daritran, Nacton, Robinul itd.).

Działanie leków antycholinergicznych polega na zahamowaniu czynności
gruczołów w zakresie wydzielania kwasu solnego i pepsyny oraz zwolnienie perystaltyki i opróżniania żołądka. To działanie występuje po upływie 0,5—1 godziny od podania preparatu i utrzymuje się przez okres 2—4 godzin po jednorazowej dawce. Działaniu tych leków towarzyszą objawy uboczne, jak rozszerzenie źrenic, zaburzenie widzenia, suchość w ustach, zwolnienie motoryki żołądkowo-jelitowej, utrudnienie opróżniania pęcherza i odbytnicy. Dzięki zwolnieniu opróżniania żołądka leki te mogą przedłużać działanie środków neutralizujących HCl w treści żołądkowej. Zaznaczyć należy, że istnieje duża osobnicza wrażliwość na te leki. Wykazują one słabsze działanie antysekrecyjne niż blokery histaminowe H2. Hamują wprawdzie niemal całkowicie wydzielanie podstawowe HCl, ale wydzielanie pokarmowe lub pogastrynowe zaledwie w 30%. Stosowane wspólnie z blokerem H2 potęgują ich efekt hamujący wydzielanie żołądkowe.

Najwygodniejszym do dawkowania preparatem przeciwcholinergicznym jest nalewka pokrzyku (Tinctura Belladonnae). Leczenie rozpoczyna się od podawania 10 kropli nalewki w odstępach 4—6 godzin. Codziennie zwiększa się dawkę o 2—3 krople, aż do momentu wystąpienia wspomnianych poprzednio objawów ubocznych w postaci suchości w ustach i zaburzenia akomodacji. Wtedy należy zmniejszyć dawkę o 2—3 krople i taką stosować już stale. U niektórych chorych dla pełnego efektu leczniczego trzeba podać tylko 15 kropli, a u innych aż 60 kropli lub nawet więcej. Zamiast nalewki można stosować atropinę (Atropinum sulfuricum) w tabletkach, przy czym jedna tabletka, zawierająca 0,5 mg atropiny, odpowiada 10 kroplom nalewki. Najszybsze działanie uzyskuje się po pozajelitowym, a zwłaszcza dożylnym, podaniu atropiny. Celem zwiększenia działania przeciwskurczowego atropiny należy podać papawerynę (Papaverinum hydrochloricum). Spośród syntetycznych leków antycholinergicznych najbardziej znane są: Propantheline, znany był u nas jako Neopepulsan, Antrenyl, występujący pod nazwą Spasmoplien, oraz inne, jak: Daricon, Daritran, Nacton, Vegantin, Vegantophen i inne. Wszystkie one wykazują identyczny mechanizm działania jak zwykła atropina. Żaden z nich nie przewyższa atropiny skutecznością i wszelkie reklamy podnoszące ich „przedłużone" czy też „wybiórcze" działanie na żołądek nie znalazły potwierdzenia w ścisłych badaniach klinicznych.

Leki przeciwcholinergiczne, stosowane w odpowiednio dużych dawkach, nie zmniejszają swojego działania i skuteczności mimo długotrwałego podawania. Dlatego w oparciu o prace Suna, który stwierdził znaczne zmniejszenie (z 75% do 15%) nawrotów wrzodowych w ciągu 5-letniego stałego podawania leków przeciwcholinergicznych, niektórzy zalecają ich używanie przez kilka lat, szczególnie w czasie spodziewanych nawrotów wrzodu (jesień, wiosna).

Leki przeciwcholinergiczne należy podawać najlepiej 30 minut przed posiłkiem. Chodzi o to, aby szczyt farmakologicznego działania leku, występujący po 1—2 godzinach od podania, przypadł na szczytowe wydzielanie trawienne soku żołądkowego, pojawiające się po 60—90 minutach od posiłku.

Z uwagi na nieprzyjemne działania uboczne oraz możliwość powikłań leki antycholinergiczne są bezwzględnie przeciwwskazane w jaskrze, przeroście gruczołu krokowego z utrudnionym opróżnianiem pęcherza moczowego, w częściowym zwężeniu odźwiernika, zaburzeniu motoryki jelitowej i przy krwawieniu z przewodu pokarmowego. Wszystkie te stany ulegają po tych lekach gwałtownemu pogorszeniu.




admin, 13-05-2011, odsłon: 4344
Dodaj komentarz
Twoje imie i nazwisko:

Wpisz komentarz:


Przepisz kod zabezpieczający:



tagi

.