Wskazówki postępowania zapobiegawczego kiły

Każda kobieta ciężarna powinna przejść badanie serologiczne na początku ciąży i w drugiej połowie ciąży. Czasami, zdarza się to rzadko, w okresie ciąży występują dodatnie nieswoiste odczyny serologiczne — zwykle o niewysokim mianie ilościowym. Jeżeli zarówno badanie kliniczne, jak i dokładny wywiad epidemiologiczny nie dają podstawy do rozpoznania kiły — należy po powtórzeniu badania serologicznego wykonać odczyn Nelsona-Mayera w celu weryfikacji, czy odczyny są swoiste. Jeżeli to nie jest możliwe i nie ma czasu (ze względu na zaawansowaną ciążę) na obserwację serologiczną, należy zastosować leczenie zapobiegawcze.
W zasadzie rodzaj leczenia kobiet ciężarnych chorych na kiłę, u których rozpoznano chorobę w czasie ciąży, zależy od momentu rozpoznania, czyli okresu choroby. Jeżeli leczenie zostało przeprowadzone w pierwszej połowie ciąży, to należy przeprowadzić dodatkowe leczenie penicyliną w drugiej połowie ciąży (penicylina prokainowa 1 200 000 j. przez 20 dni lub benzatynowa w dawce ogólnej 6 000 000 j). Jeżeli leczenie rozpoczyna się dopiero w II połowie ciąży, to stosujemy jedno leczenie penicylinowe 30-dniowe (penicylina prokainowa po 1 200 000 j. dz. w łącznej dawce 36 000 000 j. lub penicylina benzatynowa w łącznej dawce 9 600 000 j.). Jeśli ciężarna przed zajściem w ciążę była leczona przeciwkiłowo niedostatecznie (odnosi się to również do kiły utajonej i wrodzonej), to stosuje się 1 lub 2 leczenia 20-dniowe penicyliną. O zastosowaniu 1 czy 2 kuracji penicylinowych decyduje lekarz leczący na podstawie stanu klinicznego, odczynów serologicznych, przebiegu dotychczasowego leczenia, okresu, który minął od zakażenia, i przebiegu poprzednich ciąży. Jeśli ciężarna była przed zajściem w ciążę leczona penicyliną i odczyny serologiczne są ujemne lub wykazują tendencję do spadku miana, jak również gdy poprzednie ciąże w okresie choroby zakończyły się urodzeniem dziecka zdrowego, można poprzestać na 1 kuracji penicylinowej.
Jeżeli ciężarna przed zajściem w ciążę była odpowiednio leczona, to należy ją niezależnie od odczynów serologicznych przez 20 dni leczyć penicyliną po 1 200 000 j. dziennie, najlepiej pod koniec 4 mies. ciąży. W razie ponownego wystąpienia dodatnich odczynów serologicznych lub wzrostu miana dodatnich odczynów serologicznych po zastosowaniu leczenia penicylinowego, należy przeprowadzić drugą kurację penicylinową w drugiej połowie ciąży.
Jeżeli u partnera kobiety ciężarnej stwierdzi się kiłę objawową, to ciężarnej pomimo braku objawów klinicznych i pomimo ujemnych odczynów serologicznych należy podać natychmiast w ogólnej dawce 12 000 000 j. penicyliny prokainowej lub 6 000 000 j. penicyliny benzatynowej (leczenie zapobiegawcze).