Leczenie Klimatyczne-klimat podgórski i górski

Właściwości klimatu podgórskiego stanowią ogniwo pośrednie między cechami klimatu nizin i gór. Również tu, podobnie jak w górach, wpływ klimatu jest bodźcowy, lecz znacznie mniej nasilony. Stwarza to idealne warunki dla dzieci, których stan ogólny wymaga zastosowania łagodnego bodźca dla wywołania żywszego odczynu obronnego ze strony organizmu, a równocześnie nasuwa obawę, że bodziec wysokogórski okaże się powyżej granicy wytrzymałości wątłego, wrażliwego ustroju. Znamienną cechą klimatu górskiego, która nie zawsze brana jest pod uwagę przez wczasowiczów i turystów, jest różnorodność warunków klimatu w dolinach, na zboczach i na szczytach — w tym samym czasie. Cisza i spokój w dolinach, ciepło — a nawet gorąco — na zboczach (inny kąt padania promieni), wietrzno i zimno na szczytach — oto główne cechy różnorodności warunków klimatycznych. Specyficzną cechą klimatu górskiego jest również zmniejszanie się ciśnienia powietrza wraz ze wzrostem wysokości nad poziom morza. Zmniejszone ciśnienie zmusza do głębszych oddechów, poprawia wentylację płuc, ukrwienie. Wzrasta ilość hemoglobiny i liczba czerwonych krwinek. Następuje pełna regeneracja sił psychofizycznych. Dziecko staje się aktywne, radosne. Stan ten utrzymuje się jeszcze przez kilka tygodni po powrocie na niziny.
Powietrze górskie jest znacznie mniej zanieczyszczone niż nizinne, a szczególnie miejskie. Względna suchość i przepuszczalność atmosfery umożliwia większe naświetlenie trenu promieniami słonecznymi bezpośrednimi lub odbitymi od zaśnieżonych gór. Duże zmiany temperatury, nasłonecznienia i wilgotności, jak również ciśnienia oraz wiatrów, stanowią silne bodźce hamujące i  pobudzające czynność układu wegetatywnego, a piękne widoki przyczyniają się do relaksu tak pożądanego dla znerwicowanych dzieci.