Określając rozmieszczenie naszych portów można wyróżnić cztery rejony:
 
1. Zalew Wiślany
2. Zatoka Pucka i Gdańska
3. Otwarty Bałtyk
4. Zalew Szczeciński i ujście Odry

Każdy z portów posiada swoją własną unikalną historię. W przeszłości porty były najważniejszymi miejscami handlu i tam koncentrowała się siła gospodarcza kraju.

1. Porty położone w rejonie Zalewu Wiślanego to-poza Elblągiem- porty rybackie.

- Pasłęka- znajduje się nad zalewem przy naszej  wschodniej granicy,  jest starą przystanią rybacką,
w XV wieku był portem morskim Warmii.

- Frombork-miasto znane z dokonanych w nim odkryć naukowych Mikołaja Kopernika.

- Tolkmicko-w tym małym porcie przeładowywano owoce oraz wyroby dużej fabryki marmolady.
Z przystani tej korzystali rybacy łowiący na zalewie i wycieczkowicze zawijający tu na małych statkach pasażerskich.

-Elbląg-największy port nad Zalewem Wiślanym-rozwój jego jest ściśle związany z Miastem Elblągiem, które zostało założone w 1237 roku. Port ten konkurował z portem Gdańskim korzystając z poparcia królów polskich, ale po pewnym czasie ze względu na złe położenie geograficzne zaczął przegrywać konkurencję. Cieśnina Bałgijska staje się z początkiem XVI wieku coraz mniej żeglowna wskutek zamulenia. Dlatego statki musiały korzystać ze znacznie oddalonej od Elbląga Cieśniny Piławskiej (1510 rok). Głębia ta znajdowała się w rękach księcia pruskiego, który pobierał opłaty od statków już poprzednio oclonych w Elblągu.

Od 1772 roku Elbląg przeszedł pod panowanie pruskie.
W połowie XIX wieku z  Elbląga do Zalewu prowadził kanał o długości 13 kilometrów  i szerokości 3 kilometrów. Dalej aż do Piławy prowadził tor wodny o długości kilkudziesięciu kilometrów. Przed wojną utrzymywano tu sztucznie głębokość 4-4,5 metra żłobiąc w dnie zalewu odpowiednią rynnę. Port Elbląg składał się z poszerzonego od 50 do 100 metrów koryta rzeki, obudowanego różnorodnymi nabrzeżami i oraz czterech małych basenów. Rozciągał się on  na długości 4,5 kilometra. Około 900 metrów nabrzeży było uzbrojonych w tory kolejowe, a prawie 2000 metrów nabrzeży zajmowała stocznia i port rybacki.

 Port był wyposażony w:

-5 żurawi.
-2 elewatory zbożowe o pojemności bliskiej 10 tysięcy ton.
-magazyn drobnicowy.

2. Porty położone w rejonie Zatoki Gdańskiej to poza Gdańskiem i Gdynią porty rybackie.

-Sopot- był znany jako przystań rybacka już w roku 1178.
Od 1772 roku przeszedł pod panowanie pruskie, a w 1919 roku został włączony w obszar Wolnego Miasta Gdańsk- wrócił do polski dopiero w 1945 roku.

-Puck- znany od 1160 roku, dzięki bezpośredniemu połączeniu z morzem, poprzez cieśninę położoną niedaleko obecnej nasady półwyspu Hel,  z małej przystani rybackiej stał się w XVI wieku znanym portem warownym i pierwszym portem wojennym Rzeczpospolitej. Miały tu swoją bazę okręty wojenne należące do królów polskich. Władysław IV udoskonalił obwarowania Pucka jako twierdzy morskiej tak że w połowie XVII wieku mieścił się tu arsenał i cumowało 12 okrętów wojennych. W 1655 roku twierdza przetrzymała oblężenie szwedzkie dzięki temu miasto nie poddało się do końca wojny. Dopiero zostało zdobyte przy drugim ataku Szwedów w 1703 roku.

Przeczytaj

Histroria polskich portów 2

port Puck, port Sopot port Elbląk port Tolmicko port Fronbork port Pasłęka