Wpływ teatru na sztukę grecką

Postać Satyra zapowiada zmiany w sztuce, które między innymi polegają na zhumanizowaniu postaci półludzkich, półzwierzęcych, następnym etapem tego rozwoju będą twarze Centaurów na metopach Partenonu. To nowe kształtowanie świadczy o tym, że sztuka grecka staje się coraz bardziej intelektualna, a wpływ na nią wywiera teatr. Na koncepcję tej grupy też prawdopodobnie oddziałał dramat satyrowy Sofoklesa, w którym to Hermes gra) na wynalezionej przez siebie lirze ku niezadowoleniu Kylene, która podobnie jak Atena Myrona była gniewna i jednocześnie ubawiona. Grupa Ateny i Marsjasza była też ciekawym zestawieniem kontrastów: Ateny odzianej w grubą szatę opadającą ciężkimi fałdami niczym kanelury kolumny, a nagim Marsjaszem, który krocząc zdaje się unosić w powietrze. Jego brzydka twarz, przypominająca maskę komiczną, znalazła się naprzeciw oblicza Ateny, jednej z najpiękniejszych głów w sztuce greckiej. Głowę bogini lekko pochyloną i zwróconą na lewe ramię zdobią bujne włosy zwinięte w pukle dookoła hełmu korynckiego, który włożony jest na to uczesanie, jak ozdobne nakrycie głowy. Twarz jest podłużna, oczy wąskie, nos cienki, wargi mięsiste, policzki pełne. To świeże, choć odęte oblicze wyraża oburzenie.
Myron, jak podają źródła, wykonał wiele posągów atletów, ale mistrzem w tej dziedzinie miał być nieco młodszy od niego i od Fidiasza Poliklet, pochodzący z Argos, słynącym od wieków ze znakomitych tradycji artystycznych.