LAUREACI NAGRODY NOBLA W DZIEDZINIE CHEMII

- Svante August Arrhenius, Szwecja. Nagroda za opracowanie teorii dysocjacji elektrolitycznej.
- William Ramsay, Wielka Brytania. Nagroda za odkrycie w powietrzu gazów szlachetnych i określenie ich miejsca w układzie okresowym.

1908 - Ernest Rutherford, Wielka Brytania. Nagroda za zbadanie rozpadu pierwiastków promieniotwórczych.

1911 - Maria Skłodowska-Curie, Francja. Nagroda za badania nad wyodrębnieniem i właściwościami pierwiastków promieniotwórczych.

- Frederick Soddy, Wielka Brytania. Nagroda za badania nad pochodzeniem i naturą izotopów.
- Francis William Aston, Wielka Brytania. Nagroda za odkrycie wielkiej ilości izotopów.

1934- Harold Clayton Urey, Stany Zjednoczone. Nagroda za odkrycie deuteru.
- Irene Joliot-Curie i Frédéric Joliot-Curie, Francja. Nagroda za syntezę sztucznych izotopów promieniotwórczych.
- Peter Joseph Wilhelm Debye, Holandia. Nagroda za wkład do badania struktury cząsteczek.
- Gyôrgy Hevesy, Węgry. Nagroda za zastosowanie wskaźników izotopowych do badań biologicznych.
- Otto Hahn, Niemcy. Nagroda za odkrycie zjawiska rozpadu ciężkich jąder.

1951 - Edwin Mattison Mc Milian, Glenn Theodore Seaborg, Stany Zjednoczone. Nagroda za odkrycie pierwiastków transuranowych.   

1954 - Linus Carl Pauling, Stany Zjednoczone. Nagroda za badania nad strukturą wiązań chemicznych.

1960-Willard Frank Libby, Stany Zjednoczone. Nagroda za użycie izotopu węgla
do pomiaru wieku znalezisk archeologicznych i geologicznych.

1966 - Robert Mulliken, Stany Zjednoczone. Nagroda za teoretyczne badania elektronowej struktury cząstecze1'