| Jak oceniasz wiedze w portalu |
Wklej artykuł i prześlij go do nas. Interesuje nas tylko czysta wiedza bez opinii i komentarzy.Bardzo prosimy o nie przesyłanie kopi z książek, czasopism lub stron internetowych. Nie mamy czasu sprawdzać każdego tekstu. Za każdy przesłany tekst dziękujemy.
W okresie obowiązywania Traktatu Londyńskiego zostały zaprojektowane brytyjskie okręty liniowe typu King George V. Pojawienie się ich spowodowało inne standardy w uzbrojeniu i wyporności krążowników, kaliber artylerii głównej wynosił 356 mm, a wyporność 35000 ton.
W latach 1936-1937 powstało 5 okrętów, przy czym pierwsze dwa zbudowano w 1936 roku, a następne trzy w 1937 roku.
Rok 1937 był rozpoczęciem budowy innych pancerników, między innymi:
-Bismarcka w Niemczech
-Richelieu w Francji
-Vittorio Veneto w Włoszech
Na początku lat 30 zamówiono nowatorskie jak na ówczesne czasy działa do okrętów, jako pierwsze z tej klasy okrętów miały one lufy wielowarstwowe.
Podczas budowy pancernika King George obowiązywał Wielką Brytanie i nie tylko Traktat na temat uzbrojenia na morzu. Jednak w roku 1936 stracił on na znaczeniu i wówczas można było montować znacznie silniejsze działa na okrętach. Anglicy zdecydowali, że pozostawią na okręcie te same działa i nie będą go zmieniać, bo ich projekt był już gotowy. Można było zamontować działa większego kalibru, ale wiązało by się to z zwiększoną wagą okrętu i nie pokrywało by się to z jego wypornością, więc trzeba by było zmniejszyć opancerzenie. Angielscy inżynierowie zdecydowali, że pancernik będzie miał właśnie taką formę, aby nie zmniejszać odporności na trafienie.
Cała średnia artyleria zamontowana na okręcie miała tylko jeden kaliber, 133 mm, które w zupełności wystarczały, aby pokonać lżejsze cele na wodne i obiekty atakujące z powietrza.
Uzbrojenie przeciwlotnicze według założeń projektu miało się składać z 16 karabinów maszynowych dużego kalibru i działek kalibru 42 mm w liczbie 32.
W praktyce wyglądało to zupełnie inaczej, bo na pancerniku King George montowano 48, 56, a nawet 72 działka kalibru 40 mm.
Przy końcu wojny zamontowano na pancerniku amerykańskie działka 20 mm. Przy pierwszych projektach statków typu King George V na śródokręciu znajdowała się katapulta za pomocą której startowały w obie strony wodnosamoloty. Kiedy wracały z powrotem wodowały, a dźwigi wciągały je na pokład okrętu. Później wodnosamoloty odstawiano do jednego z dwóch hangarów jakie znajdowały się na okręcie, mogące pomieścić po dwa samoloty każdy.
W 1943 roku po zwodowaniu następnej generacji lotniskowców nie było już katapult dla wodnosamolotów, hangary przebudowano na sale kinowe, a w miejscach powstałych w wyniku usunięcia katapult umieszczono cztery szalupy przeniesione z tylnej nadbudówki.
King George V
Rozpoczęto budować 1 stycznia 1937 roku w stoczni Vilkers, Armstrong, Walker
Wodowano go 21 lutego 1939, wszedł do służby 1 października 1939 roku.
Prince of Wales
Rozpoczęto budować 1 stycznia 1937 roku w stoczni Cammel, Laird & Co., Birkenhead.
Wodowano go 3 maja 1939 roku, wszedł do służby 31 marca 1941 roku.
Duke of York (wcześniejsza nazwa Anson)
Rozpoczęto budować 5 maja 1937 roku w stoczni J. Brown & Co., Clydebank
Wodowano go 28 lutego 1940 roku, wszedł do służby 4 listopada 1941 roku.
Howe (wcześniejsza nazwa Beatty)
Rozpoczęto budować 1 czerwca 1937 roku w stoczni Fairfield Shipbuilding & Eng.. Glasgow.
Wodowano go 9 kwietnia 1940 roku, wszedł do służby 29 sierpnia 1942 roku.
Anson (wcześniejsza nazwa Jellicoe)
Rozpoczęto budować 20 lipca 1937 roku w stoczni Hunter & Richardson, Wallsend on Tyne
Wodowano go 24 lutego 1940 roku, wszedł do służby 22 czerwca 1942 roku.