Strefy biologiczne jezior - strefa litoralna

Obejmuje cały pas przybrzeżny jeziora i jest porośnięta roślinami wodnymi. Głębokość litoralu naszych jezior wynosi przeciętnie do 8 m, a zależna jest od głębokości przenikania światła. Najbliżej granicy między lądem a linią wody spotyka się roślinność błotną w rodzaju: turzyc, jaskra wielkiego, żabieńca pospolitego, mięty nawodnej lub strzałki pospolitej. Nieco dalej występują: trzcina pospolita, sitowie jeziorne, pałka wąskolistna itp. Trzeci pas roślinności tworzą tzw. łąki podwodne. Na płytszym skraju występują rośliny o liściach pływających: grzybień biały, grążel żółty i rdestnica pływająca. Głębiej występują rośliny całkowicie zanurzone: osoka aloesowata, strzałka wodna, moczarka kanadyjka oraz ramienice i mech wodny.

Charakter roślinności wodnej świadczy również o charakterze jeziora. Wymieńmy jeszcze kilka roślin takich jak:

Osoka aloesowata — występuje masowo w płytkich mulistych zatokach.
Moczarka kanadyjska i rdestnica przeszyta — występują w jeziorach o dość przejrzystej wodzie. Spotyka się je na dnie miękkim, ale nie bagnistym.
Rdestnica połyskująca — najczęściej w wodach przeźroczystych o twardym dnie, a miejsca jej występowania charakteryzują się porostem w formie kęp (ze względu na twarde dno).
Wywłócznik — w wodach o dnie mulistym, a z innymi roślinami tworzy łąki.

Tam gdzie występuje bogata roślinność możemy się spotkać z wystąpieniem dużej ilości gatunków ślimaków, głównie błotniarki. W pewnych okresach rozwoju tego ślimaka występują tam masy wolno żyjących stadiów przywr. Przy natrafieniu na skórę człowieka wnikają one pod nią, wywołując silne swędzenie. Zjawisko to zwane jest "świerzbem wodnym". Jeżeli dojdzie do zaatakowania dużą ilością tych przywr, może wystąpić silny obrzęk skóry i jej zaczerwienienie, a także podwyższenie temperatury ciała.
Poważniejsze przypadki wymagają skontaktowania się z lekarzem. Przy zakażeniach mniejszych swędzenie powinno samo ustąpić po 2—3 dniach bez obawy o pozostanie "świerzbu" w skórze, bowiem nie znajduje on w człowieku warunków do dalszego rozwoju.

Strefy biologiczne jezior - strefa głębinowa

Obejmuje całość dna poniżej litoralu. Jest przeważnie pozbawiona dostępu światła, ponieważ znajduje się na głębokości poniżej 8—10 metrów.

Strefa toni wodnej — pelagiczna

Jest to środkowa strefa jeziora rozpościerająca się nad częścią głębinową i otoczona strefą przybrzeżną.