Wiatr

Wiatrem nazywamy poziomy ruch powietrza skierowany równolegle do powierzchni ziemi. Gdyby temperatura na ziemi była wszędzie taka sama, to znajdujące się nad nią powietrze przybrałoby stan równowagi z wyrównaniem także ciśnień atmosferycznych. Jak wiemy, powierzchnia ziemi nagrzewa się nierównomiernie i dlatego mamy na co dzień do czynienia z sąsiedztwem obszarów o różnym ciśnieniu. Ponieważ powietrze dąży do wyrównania ciśnień, następuje jego ruch w kierunku od obszarów o wysokim ciśnieniu do miejsc o ciśnieniu niższym. Prędkość powstającego wówczas wiatru zależy bezpośrednio od skali różnicy tych ciśnień. Kierunek wiatru określa się według strony, z której napływa powietrze, to znaczy że nazwę wiatru pochodzi od kierunku, z którego on wieje.
Zmiany w natężeniu i prędkości wiatru nazywamy porywistością. Nagłe uderzeniu wiatru noszą nazwę szkwałów. Szkwały charakteryzują się dużą siłą uderzenia i krótkotrwałym działaniem. Są to właściwie silne wiry powietrzne o osi poziomej, powstające na granicy mas powietrza o dużej różnicy temperatur. Da się to jednak przewidzieć, gdyż na powierzchni wody można wcześniej zauważyć nagłe zmarszczenie w postaci bardzo drobnych i krótkich zafalowań. Jest to jednak sygnał pojawiający się dosłownie na parę sekund przed szkwałem, a zmarszczenie powierzchni wody jest po prostu śladem po przejściu nad nią szkwału. Wcześniej jednak zamglenie horyzontu zwiastuje nadejście burzy i daje się to określić z wyprzedzeniem paru godzin. Jako kolejny zwiastun złej pogody pojawiają się chmury typu cumulonimbus i są one ostatnim sygnałem ostrzegawczym przed nadchodzącą burzą.
W takich wypadkach wiatr wieje w kierunku, z którego nadchodzi nawałnica. Dzieje się tak dlatego, ponieważ chłodne masy powietrza jakie niesie ze sobą burza wypierają do góry powietrze cieplejsze i powodują powstanie w tym miejscu spadku ciśnienia.