. .
Strona główna
Rejestracja Zaloguj się
 Strona główna  Encyklopedia  Księga gości  Blog  Informacje 
Nawigacja

sondy
Jak oceniasz wiedze w portalu
Przydatna wiedza
Może być
Wiedza nieprzydatna

Wyniki

             Skorzystaj z wyszukiwarki - szukaj wśród 26 903 materiałów

Szukaj:
Wspomóż nas artykułem lub dowolnym tekstem

Wklej artykuł i prześlij go do nas. Interesuje nas tylko czysta wiedza bez opinii i komentarzy.Bardzo prosimy o nie przesyłanie kopii z książek, czasopism lub stron internetowych. Nie mamy czasu sprawdzać każdego tekstu. Za każdy przesłany tekst dziękujemy.

Dziękujemy wszystkim pasjonatom wiedzy za wspólny wysiłek tworzena tej strony.

Przejdź do formularza aby dodać tekst

              ZOBACZ NAJNOWSZE ARTYKUŁY

Ptaki-choroby ptaków


Choroby ptaków


Każdy hodowca powinien znać życie ptaków w przyrodzie i śledzić uważnie zachowanie się ich w klatce czy wolierze. Znając naturalne cechy zdrowego ptaka, łatwiej można rozpoznać u niego objawy ewentualnej choroby. Ptaki chore są zazwyczaj uderzająco nieruchliwe. Siedzą w kącie klatki, niekiedy nie na żerdkach, lecz na podłodze, stroszą pióra, chowają w nie głowę i śpią. Nie reagują na obecność ludzi znajdujących się w pobliżu klatki. Zazwyczaj rzuca się w oczy ich przyspieszony oddech. Czasem pióra wokół dzioba a przede wszystkim wokół steku są wyraźnie zabrudzone. Gdy ptaki mają biegunkę, ich odchody są inaczej zabarwione niż zwykle.

Te różnorodne zewnętrzne objawy nienormalnego stanu zdrowia nie dają wprawdzie jeszcze podstawy do rozpoznania rodzaju czy przyczyny choroby, ale sygnalizują konieczność podjęcia pierwszych środków zaradczych. Należy wówczas umieścić ptaka w osobnej klatce czy innym pomieszczeniu w celu odizolowania go od sztuk zdrowych, gdyż w początkowej fazie nie można wykluczyć choroby zakaźnej. Trzeba przy tym, zapobiegawczo, wymienić żerdki, piasek itp oraz odkazić Klatkę czy wolierę. Jako środek dezynfekcyjny można zastosować roztwór formaliny lub wody utlenionej. Rośliny znajdujące się w pomieszczeniu dla ptaków powinny być również odkażone, a następnie usunięte i pozostawione przez pewien czas z dala od niego.




Istnieje wiele chorób ptaków, z których omówione tu zostaną tylko najważniejsze:



GRUŹLICA


Może ona występować u ptaków wszystkich gatunków; wywołuje ją prątek gruźlicy typu ptasiego Mycobacterium avium. Zakażenie następuje zwykle przez przewód pokarmowy, za pośrednictwem odchodów chorych zwierząt, jak również skorupek surowych jaj. Ptak może się również zarazić od chorego człowieka. Zakażenie następuje wskutek nieprzestrzegania higieny, braku słońca i świeżego powietrza. Najczęściej ptaki zapadają na gruźlicę wskutek pobierania zakażonego pokarmu, znacznie rzadziej przez drogi oddechowe. Chory ptak chudnie, ale jest to objaw trudny do zauważenia ze względu na nastroszone pióra. Aby to stwierdzić, trzeba wziąć ptaka do ręki. W stadium początkowym choroby ptaki mają normalny apetyt, dopiero w okresie jej zaawansowania nie chcą jeść, stroszą pióra, siedzą bez ruchu, a niekiedy w odchodach ich można stwierdzić domieszkę krwi. Ptaka z takimi objawami należy natychmiast odizolować od pozostałych. Jeśli padnie, należy przekazać go odpowiedniej placówce weterynaryjnej, aby dokonała sekcji, gdyż własne rozpoznanie może być mylne. Gruźlica u ptaków jest chorobą nieuleczalną.

Klatka, w której był trzymany chory prak, musi być wydezynfekowana krezolem, 3 - procentowym roztwo­rem formaliny albo chloraminą. Zdrowym ptakom trzeba podawać pokarm bogaty w witaminy i składniki mineralne oraz przestrzegać własnej higieny osobistej (czystość rąk), jak również czystości klatek i całego otoczenia. Osobniki odizolowane od chorych należy przez pewien czas obserwować, aby móc w porę zapobiec rozprzestrzenianiu się gruźlicy.

W niektórych przypadkach gruźlica objawia się obrzękiem kończyn w stawach i ich okolic. Dlatego przy oględzinach ptaka należy zwracać szczególną uwagę na jego nogi, jak również skrzydła, które chory ptak często opuszcza. Niekiedy w rezultacie procesu chorobowego ptak pada wskutek pęknięcia wątroby. Przy sekcji ptaka gruźlicę najłatwiej rozpoznaje się na podstawie zmian chorobowych, jakim ulega wątroba. Jest ona wówczas powiększona, a na jej powierzchni widoczne są mniejsze i większe białawe guzki. W takim wypadku należy bezwzględnie zrezygnować z wypchania skóry ptaka i spalić go w całości W przeciwnym razie będzie istniało niebezpieczeństwo dalszego rozprzestrzeniania gruźlicy.


Paratyfus


  Jest to często występująca choroba jelit. Przyczyną jej są bakterie z rodzaju Salmonella (najczęściej gatunek Salmonella typhi murium). stąd jej nazwa — salmoneloza. Możę ona być przenoszona nie tylko na wszystkie ptaki, ale też na ssaki, w tym także na ludzi. Nadzwyczaj podatne są na nią przede wszystkim młode ptaki, u których przebiega ona bardzo szybko. Osobniki dorosłe mogą przechodzić paratyfus w postaci utajonej, nie uzewnętrzniającej się: wybucha ona nagle u osobników osłabionych. Ptaki mogą się zarazić salmonellami zjadając skorupy niegotowanych jaj, przebywając w niehigienicznych warunkach itp. Głównymi nosicielami i siewcami choroby są myszy, niekiedy także inne gryzonie. Dlatego tak ważne jest zwalczanie tych szkodników.

Przy ostrym przebiegu choroby ptaki nie mają apetytu, łatwo marzną, stale siedzą i śpią. Odchody ich są rzadkie, barwy białożółtej lub zielonkawej, podobnie jak przy biegunce, a okolice steku silnie nimi zabrudzone. Niekiedy występuje śluzowaty wyciek z oczu, czasem znów ptaki nie mogąc zachować równowagi spadają z żerdek.

Przy przewlekłym przebiegu choroby obserwuje się, zwłaszcza u osobników starszych, najpierw tylko mniejszą ruchliwość; siedzą one ospale, szybko chudną i najczęściej padają. Osobniki, które przeżyły paratyfus, należy jednak usuwać z hodowli, gdyż stanowią one źródło zakażenia. W razie podejrzenia o chorobę należy przekazać próbkę odchodów padłego ptaka do badania bakteriologicznego. Trzeba także zastosować odpowiednie środki ostrożności.

Leczenie tej choroby nie jest dotychczas całkowicie skuteczne. Polega ono na podawaniu antybiotyków, np. streptomycyny, lub sulfonamidów. Najskuteczniejsze jest jednak zapobieganie chorobie, polegające na zastosowaniu dłuższej kwarantanny nowo nabytych ptaków, niedopuszczenie do kontaktu z myszami i absolutna czystość.



Choroba papuzia (psitlacosis) lub ornitoza



 Jest to choroba ogromnie zaraźliwa, groźna także dla ludzi. Przebiega z silnym zapaleniem płuc. Występująca u papug nosi nazwę choroby papuziej (PsittacosisJ, u innych ptaków ornitozy. Często już na wolności papugi bywają zakażone chorując dopiero w niewoli i przenosząc łatwo chorobę na inne papugi. Dlatego właśnie przywóz papug z zagranicy jest znacznie ograniczony i musi być stale pod ostrą kontrolą weterynaryjną. Kwarantanna papug, bezwzględnie wymagana, musi dłużej trwać niż w przypadku innych ptaków zwykle 3 miesiące, a niekiedy jeszcze dłużej.

Przebieg choroby u papug jest bardzo ostry. Ptaki te nie mają apetytu, stają się osowiałe siedząc z nastroszonymi piórami. Wkrótce potem występuje u nich biegunka. Odchody są rzadkie, barwy szarej, szarozielonej lub niekiedy nawet ciemnozielonej. W końcowym stadium choroby występują zaburzenia nerwowe: ptaki tracą równowagę nie mogąc utrzymać się na żerdkach. Choroba kończy się wkrótce ich śmiercią. U niektórych osobników ma ona przebieg utajony i wtedy papugi stają się groźnymi nosicielami zarazków, gdyż w takim przypadku choroba jest bardzo trudna do stwierdzenia, mimo nawet badania laboratoryjnego. Rozpoznanie utrudnia różny okres wylęgania choroby, trwający od 5 dni do 3 miesięcy. Człowiek zaraża się zwykle przez wdychanie zakażonego powietrza. Na szczęście są to wypadki bardzo rzadkie dzięki ostrej kontroli importu ptaków.

Ze względu na niebezpieczeństwo, jakie ornitoza stanowi dla człowieka, leczenia chorych ptaków nie stosuje się. Zwalczanie choroby polega na likwidowaniu całych skupisk ptaków, w których stwierdzono chorobę papuzią. Ptaki padłe należy niezwłocznie spalić, a pozostałe, które przebywały w ich towarzystwie, muszą być ubita i spalone. Przy obsłudze nowo nabytych papug odbywających kwarantannę należy sobie nałożyć na usta i nos maskę, używać gumowych rękawiczek i fartucha. Odkłada się je dopiero wówczas, gdy kwarantanna daje pomyślne wyniki.



Choroby górnych dróg oddechowych



Do najczęstszych chorób ptaków należą katar i nieżyt oskrzeli. Przyczyną ich są zaziębienia powsta­jące wskutek np. przeciągów, których ptaki nie znoszą, gwałtownego spadku temperatury itp. Zakatarzone ptaki mają zatkane otwory nosowe, oddychają z trudem, natomiast przy nieżycie występuje u nich przyspieszony oddech. W razie stwierdzenia tych objawów należy odizolować ptaki i umieścić je pojedynczo w klatkach, częściowo zasłoniętych tkaniną. Klatka powinna być ogrzewana żarówką, utrzymującą temperaturę w granicach od 35 do 40 C. którą trzeba kontrolować termometrem. Pacjentom należy podawać pokarm odżywczy bogaty w witaminy. Niektórzy hodowcy sporządzają dla nich izolatkę w postaci skrzynki z otworami, w której umieszcza się żarówkę czy inne źródło ciepła i żerdki do siedzenia. Można w niej łatwo regulować temperaturę, jak też wilgotność powietrza, bardzo istotną dla chorych ptaków. Zajęte otwory nosowe ptaków oczyszcza się i pędzluje delikatnie czystą oliwą lub rozcieńczoną gliceryną. Gdy ptaki przychodzą juz do siebie, obniża się temperaturę do pokojowej. W cięższych przypadkach podaje się im antybiotyki, przepisane przez lekarza weterynarii.



Choroby przewodu pokarmowego



Mogą one być spowodowane przeciągiem, zaziębieniem, pojeniem zimną woda, podawaniem zepsutego pokarmu itp. Choroba objawia się biegunką; odchody są wodniste lub śluzowate, barwy szarej lub szarobrązowej. Pióra wokół steku są zabrudzone, a nieopierzone miejsca skóry zaczerwienione. Chory ptak jest osowiały, nie wykazuje apetytu. Należy wstrzymać się z podawaniem pokarmu miękkiego, jak też zieleniny i zamiast wodą poić go naparem rumianku. Dobrze jest też podwyższyć temperaturę w pomieszczeniu, a zlepione pióra wokół steku przemywać letnią wodą. W cięższych stanach chorobowych leczy się ptaki antybiotykami lub sulfonamidami.

Inaczej natomiast postępuje się w razie stwierdzenia u ptaków zaparcia. Trzeba wówczas podawać im więcej zieleniny i wkrapiać do dzioba oliwę lub podawać odrobinę masła.



Skaza moczanowa



Choroba ta powstaje w wyniku złej przemiany białka, wskutek czego we krwi zwiększa się ilość kwasu moczowego, którego nerki nie są w stanie wydalić, następuje więc odkładanie soli tego kwasu w narządach wewnętrznych, błonach surowiczych oraz w stawach nóg i skrzydeł. Postać stawową skazy moczanowej charakteryzuje silny obrzęk i bolesność stawów nóg, rzadziej skrzydeł, powstawanie guzów na nogach, kulawizna itp. Leczenie jest bardzo trudne.






Chorym ptakom należy podawać pokarm ubogi w białko. Choroba ta w stadium zaawansowanym jest prawie nieuleczalna. Zapobiega się jej jedynie przez odpowiednie żywienie.


Choroby ptaków  >>>



 

 

Teksty na temat ptaków hodowlanych:

 

Klatki i woliery

Klatki małe i duże

Pokarm i żywienie

Karmienie pokarmem zielonym

Pokarm z larw

Gniazdo i jego budowa

Skrzynka gniazdowa

Choroby ptaków

Choroby ptaków 2

Ptaki "mówiące"

Aleksandretta obrożna (Psittacula krameri)

Kakadu różowa (Kakatoe roseicapilla)

Rozella bialolica (Platycercus eximius)

Rozella żółtolica (Platycercus icterotis)

Rozella królewska (Platycercus elegans)

Mnicha (Myiopsitta monachus)

Patagonka (Cyanoliseus patagonus)

Żako (Psittacus erithacus)

Papużka falista (Melopsittacus undulatus)

Aleksandretta śliwogłowa (Psittacula cyanocephala)

Aleksandretta chińska (Psittacula derbyana)
Amazonka kubańska (Amazona leucocephala)

Amazonka niebieskoczelna (Amazona aestiva)

Arakang (Ara chloroptera)

Ararauna zwyczajna (Ara ararauna)

Gołąb nikobarski (Caloenas nicobarica)

Gołąbek długoczuby (Ocyphaps lophotes)

Gołąbek diamentowy (Geopelia cuneata)

Gołąb karoliński (Zenaidura macroura)

Synogarlica zwyczajna (Streptopelia roseogrisea)

Gołąb zbroczony (Gallicolumba luzonica)

Koroniec (Goura cristata)

Bezszpon (Rollulus roulroul)

Przepiór kalifornijski (Lophortyx californica)

Przepiórka chińska (Excalfactoria chinensis)

Konura kostarykańska (Aratinga canicularis)

Lorysa górska (Trichoylossus haematodus)

Dama gwarliwa (Domicella garrula)

Lora wielka (Lorius roratus)

Łąkówka turkusowa (Neophema pulchella)

Nimfa (Nymphicus hollandicus)

Nierozłączka czerwonoczelna (Agapornis roseicollis)

Nierozłączka czarnogłowa (Agapornis personata)

Nierozłączka czerwonogłowa (Agapornis pullaria)

Turako białouchy (Tauraco leucotis)

Drzym żółtodzioby (Megalaima virens)

Tukan toko (Ramphastos toco)

Pieprzojad krasnorzytny  (Aulacorhynchus naematopygus)

Skalikurek andyjski (Rupicola peruviana)

Tyran pipiri (Tyrannus łyrannus)

Urraka brazylijska (Cyanocorax chrysops)

Kitta szmaragdowa (Cissa chinensis)

Kurtaczek czerwonobrzuchy (pitta granatina)

Wilga chińska (Oriolus chinensis)

Bilbil krwawik (Pycnonotus jocosus)

Zielonka złotoczelna (Chloropsis aurifrons)

Słowik chiński (Leiothrix lutea)

Sójkowiec białoczuby (Garrulax leucocephalus)

Drozdy szama (Copsychus malabaricus)

Dajal indyjski (Copsychus saularis)

Modrak (Monticola solitarius)

Przedrzeźniacz północny (Mimus polyglottos)

Gwarek (Gracula religiosa)

Drozd kubański (Mimocichla plumbea)

Pasterz (Sturnus roseus)

Błyszczak stalowy (Lamprocolius chalybaeus)

Majna czubata (Acridotheres cristatellus)

Szlarnik indyjski (Zosterops palpebrosa)

Czerwonka pąsówka (Dicaeum cruentatum)

Sai bladogłowy (Cyanerpes cyaneus)

Lasówka magnoliowa (Dendroica magnolia)

Ryżojad (Dolichonyx oryzivorus)

Kacyk brązowoskrzydły (Agelaius humeralis)

Piranga szkarłatna (Piranga olivacea)

Antyla (Spindalis zena)

Kardynał wirgiński (Pyrrhuloxia cardinalis)

Kardynał czubaty (Paroaria coronata)

Łuszczak papieski (Passerina ciris)

Łuszczak indygo (Passerina cyanea)

Kubanik mniejszy (Tiaris canora)

Kanarek (Serinus canaria)

Wikłacz czerwonodzioby (Quelea quelea)

Wikłacz napoleoński (Euplectus afra)

Wikłacz ognisty mały (Euplectus orix franciscana)

Wróbel cytrynowy (Passer luteus)

Wdówka czteropióra (Vidua regia)

Motylik krasnouchy (Uraeginthus bengalensis)

Bengalik pospolity (Estrilda amandava)

Mewka (Lonchura Striata vs. domestica)

Mniszka trójbarwna (Lonchura malacca)

Srebrnodziobek (Lonchura malabarica)

Ryżowiec siwy (Padda oryzivora)

Astryld trzcinowy (Bathilda ruficauda)

Papuzik trójbarwny (Erythrura irichroa)

Żeberka (Poephila guttata)

Amadyna wspaniała (Poephila gouldiae)

Amadyna obrożna (Amadina fasciata)




admin, 07-08-2010, odsłon: 3820

Dodaj komentarz
Twoje imie i nazwisko:

Wpisz komentarz:


Przepisz kod zabezpieczający:



tagi
a la Rossini ABERRACJA ABERRACJA SFERYCZNA abordaż ABS adaptacja oka adr akomodacja akomodacja oka aleksander pope aleksandretta alexander pope anemia Antrykot antybiotyk antybiotyki antykoncepcja hormonalna Apicius Marcus Gavius apodyktyczny arbitralnośc atrament azotan celulozy azymut babilon balistyka barok BARWIENIE TWORZYW SZTUCZNYCH barwniki batalion bęben drażetkarski białka biotechnika biotechnologia bordosol braun BROAD CHURCH bromek potasu celowanie celuloza celuloza regenerowana CENA PARAFINY charakter chemia chorobowość choroby krwi choroby słonecznika ciecz niezwilżająca cis cyrkiel czas marynowania david douglas deceleracja delfiny destylacja diapozytyw drozd szama duroplasty dymarka dyspersja dąb dźwigar egzaltacja ektozon elastomery erotyzm Fornir fumagilina gastrobamat gęś glikozydy glony Gnomon gołąbek diamentowy gryzeina GRZYBY gwarek HIPS historia ile ton waży wieloryb impotencja india infantylny jak obniżyć popęd seksualny john locke kaczka kalmar kalms kaszalot kaszanka kiła klasycyzm konflikty wewnetrzn Konserwy kopernik kopolimer abs kopolimer san kulinaria kwinaria laminat LAMINATY libido marynata do mięs marynaty MARYNOWANIE marynowanie mięs marynowanie mięsa masturbacja maszyna do pisania MAX SCHELER małże MODZELE mrówki mucilago napełniacze nelson nerwica niszczyk zjadliwy nototenia obniżenie popędu seksualnego odczyn nelsona olbrot oleje do zniczy owady ozór wołowy oświecenie państwo wielkomorawskie papugi papuzik para-chlorophenoksyetanol parafina parafina do zniczy passerina ciris pcv peklowanie peklowanie miesa penicylina pet pigmenty weglowe plama plamka plastik plastyfikatory pmma pokrzewka pokrzewka jarzębata pokrzewki poliamid polichlorek winylu polichlorek winylu twardy poliestry polietylen poliformaldehyd polimery polimetakrylan metylu Polioksyfenylen Polipropylen polistyren polistyren wysokoudarowy poliuretan poliwęglan poped popęd seksualny portyk posocznica Połyśnica marchwianka PP produkcja antybiotyków produkcja zniczy PS psychologia pracy pszczoły ptak ptaki mówiące PVC płetwal błękitny Radża rak koniczyny rakurs rehabilitacja religia robinul robuden rozella białolica ryby salceson SAN schizofrenia seks seler sex silikon silikony skrobia smalec SOLANKA spawanie spawanie plazmowe stabilizatory stępka streptomycyna strofantyna stylon surrealizm synogarlica szabla turecka szczeżuja szynka teologia topola tworzywa piankowe tworzywa sztuczne tworzywo tymianek tysięcznik ukosowanie utylitaryzm uwłaszczenie waga waga wieloryba walen walwulotom WEDZENIE wielkomorawskie wielkopąkowiec wieloryb wieloryby wino wróbel wtorne zapalenie otrzewnej wulkany wyżarzanie normalizujące wątrobianka YHdAKx yomesan Zgnilizna twardzikowa na słoneczniku ziemniaki drążone zikkurat zmiekczacze zmiennik znicz znicze ] ślimaki świece żonkil żołądek żywice żywice aminowe żywice poliestrowe

. . .