Pliszka żółta Motacilla Jiava

Nie ma żadnych wątpliwości, że pliszka żółta jest spokrewniona z pliszką siwą. Różni się tylko ubarwieniem: szyja i brzuch żółte, a grzbiet zielonkawy. Samiec wabi samiczkę: ,,cir-poip". Przebywa tylko na łąkach i wilgotnych pastwiskach; do osad ludzkich nie zagląda, gdyż jest płochliwa i ucieka przed człowiekiem. Lubi brzegi zbiorników wodnych, gdzie najłatwiej znajduje pożywienie — muchy, komary, komarnice, małe chrząszcze i ich larwy, robaki i owady wodne. Gniazdo zakłada na ziemi wśród traw, splatając podkład ze źdźbeł, korzonków i liści, a zagłębienie wyścieła ładnie włosami, sierścią i piórkami. Składa w nim 4—6 jaj żółtobiałych albo zielonkawych z brązowymi kropkami i plamkami. Już pod koniec czerwca wykluwają się pisklęta. Pliszka żółta jest ptakiem wędrownym. Przylatuje w pierwszej połowie kwietnia a odlatuje do Afryki we wrześniu. Podobnie żółto ubarwiona jest pliszka górska (Motacilla cinerea), która ma czarną szyję i podbródek oraz bardzo długi ogon. Jest ona także ptakiem wędrownym (u nas przebywa od marca do września). Lubi skaliste brzegi i kamieniste potoki. Wszystkie pliszki podlegają w Polsce ochronie.