Sójka Garrulus glandarius

Ładny ten ptak wielkości gołębia jest dużym szkodnikiem. Sójkę łatwo poznać po niebiesko-czarno-białych piórkach na „lusterku" skrzydła. Głos ma skrzekliwy: „recz-recz, krz-krz". Naśladuje również glosy innych ptaków. Zamieszkuje w lasach liściastych i mieszanych, w których rosną buki i dęby. Żywi się owadami, robakami i mięczakami, myszami i żabami, napada również gniazda ptaków, w których rozdziobuje jaja i porywa pisklęta. Jest ona niebezpiecznym wrogiem nie tylko drobnych ptaków, lecz także kuropatw i bażantów. Przed ludźmi ma się na baczności, a myśliwego nie dopuszcza na odległość strzału. Sójka pozostaje u nas okrągły rok. Na początku kwietnia wije pomiędzy gałęziami gniazdo z korzeni, małych gałązek i suchej trawy i składa w nim 5 do 8 jaj. Młode sójki można udomowić — przyzwyczajają się one dość łatwo do ludzi. Jest to ptak mądry i potrafi się uczyć. Na zimę robi w różnych miejscach zapasy z żołędzi, przyczyniając się w ten sposób do rozsiewania dębów.