Wrona Coruus corone

Czarna głowa, skrzydła i ogon, szare jak popiół plecy i spód ciała — to wrona. Swego mocnego dzioba i silnych pazurów używa nie tylko do łapania myszy polnych i innych szkodliwych gryzoni, lecz także do niszczenia ptasich gniazd (kuropatw, bażantów itp.), z których porywa jaja, aby je wypić, oraz do polowania na pisklęta i młode zajączki. Poznać ją łatwo po charakterystycznym krakaniu: ,,kra-kra-kra". Rozpowszechniona jest w całym kraju w lasach, na polach i łąkach, a zimą przylatuje nawet do miast.

Gniazdo buduje w ukryciu na wysokich drzewach, mocno uplecione z chrustu i wysmarowane gliną. W połowie kwietnia samica składa w nim 4—5 zielonkawych jaj gęsto nakrapianych brunatnymi i czarnymi plamkami. Gniazdujące u nas wrony w październiku i listopadzie odlatują do cieplejszych krajów (wracają w marcu i kwietniu), a na ich miejsce przylatują wrony z krajów Europy północnej i wschodniej.