Rejestracja

Zaloguj się

Strona główna

Kontakt

Księga gości

Nawigacja

Artykuły

sondy

Jak oceniasz wiedze w portalu

Polecamy

choroby krwi
informacje teksty

Skorzystaj z wyszukiwarki-wpisz interesujace słowo/słowa

Wspomóż nas artykułem lub dowolnym tekstem

Wklej artykuł i prześlij go do nas. Interesuje nas tylko czysta wiedza bez opinii i komentarzy.Bardzo prosimy o nie przesyłanie kopi z książek, czasopism lub stron internetowych. Nie mamy czasu sprawdzać każdego tekstu. Za każdy przesłany tekst dziękujemy.

Przejdź do formularza aby dodać tekst

Ptaki-choroby ptaków 2

Choroby ptaków 2

Pierzenie i chorobliwe ubytki piór

Pierzenie się ptaków, czyli zmiana piór, przebiega zwykle stopniowo w ciągu kilku tygodni; na miejsce piór wypadniętych wyrastają wówczas nowe. Szczególnie wyraźnie widać to u samców, u których w okresie godowym upierzenie jest niezwykle barwne, a potem przypomina ubarwienie samiczki. W okresie tym należy przywiązywać szczególną wagę do czystości pomieszczeń, utrzymania w nich odpowiedniej wilgotności powietrza, którą zwiększa się przez rozpryskiwanie wody, oraz zapewnienie dostatecznej ilości światła (promieni słonecznych). Trzeba też wtedy podawać ptakom pokarm bogaty w składniki odżywcze; istotną jego część powinny stanowić owady. Ważne jest również zapewnienie w tym czasie ptakom spokoju, gdyż spłoszone, uderzając o siatkę drucianą, mogą połamać sobie rosnące pióra i silnie krwawić.

Często zdarza się, ze ptaki wydziobują sobie nawzajem pióra, a w niektórych wypadkach rodzice wydziobują je swoim młodym. Przyczyną tego bywa przeważnie niedobór w organizmie składników odżywczych pochodzenia zwierzęcego. Należy wówczas uzupełnić braki pokarmowe, ewentualnie też podawać ptakom dodatkowo po kawałeczku niesolonej słoniny. Wydziobywanie piór staje się z czasem u niektórych ptaków szkodliwym nawykiem. Aby odzwyczaić od tego, należy odizolować je na pewien czas od pozostałych i spróbować dawać do obdziobywania świeże gałązki. Ptakom takim należy też dawać więcej pokarmu pochodzenia zwierzęcego Przyczyną wydziobywania piór, także własnych, może być również zbyt suche powietrze, niedobór witamin i związków mineralnych, a także inwazja pasożytów piór i skóry. Uszkodzone pióra mogą odrosnąć albo w ich miejscu pozostają łysiny. Stwierdzenie przyczyny schorzenia jak również leczenie utrudnia fakt, że może tu wchodzić w grę jednocześnie kilka czynników, tak że samo podawanie związków mineralnych i witamin bywa często bezskuteczne. Zwykle poprawa następuje dopiero po kilku miesiącach.

Utrata piór może być spowodowana również przez roztocze — pasożyty skórne, które wywołują swędzenie skóry, wskutek czego ptaki drapią się. Roztocze należy zwalczać preparatem Neguvon przez ostrożne rozpylanie go między pióra. Można też stosować Bioval lub inne środki zalecone przez lekarza weterynarii.

Choroby oczu

Występują głównie u ptaków nowo sprowadzonych. Chodzi tu głównie o zapalenie spojówek, wywoływane przede wszystkim nieprzestrzeganiem należytej higieny podczas transportu, wskutek np. niezabezpieczenia ptaka przed pyłem. Obecnie zapalenie spojówek leczy się łatwo antybiotykami, które może przepisać lekarz weterynarii.

Krzywica

Jest to choroba powstała wskutek niedoboru w organizmie składników mineralnych — wapnia i fosforu. Występuje ona głównie u piskląt, u których kości nóg twardnieją, a pod ciężarem ciała uginają się i wykrzywiają. Pisklęta chore na krzywicę nie mogą utrzymać się na nogach. Należy im dodawać do pokarmu składniki mineralne i witaminy, a przede wszystkim witaminę D. Szczególnie dobra dla nich jest mieszanka mineralna Formosan lub Biotan, którą posypuje się podawany pokarm.

Choroby pasożytnicze

Wywoływane są przez inwazję pasożytów zewnętrznych lub wewnętrznych. Pasożyty wewnętrzne są różne, żerujące w jelitach, krwi i innych tkankach lub narządach. Najgroźniejszą chorobą pasożytniczą ptaków jest kokcydioza (krwawa biegunka), wywoływana przez organizmy jednokomórkowe żyjące w błonie śluzowej jelit i powodujące silne stany zapalne. Kokcydioza rozprzestrzenia się bardzo szybko. Odchody chorych ptaków są wodniste, śluzowate niekiedy z domieszką krwi. Krwawą biegunkę leczy się sulfonamidami, których dawki określa lekarz, po zbadaniu odchodów chorego ptaka. Ważne jest przy tym ścisłe przestrzeganie higieny karmienia i pojenia oraz czystości pomieszczeń.

Do pasożytów zewnętrznych należą świerzbowce wywołujące u ptaków chorobę zwaną wapniakiem nóg. Żerują one w skórze nóg powodując powstawanie na nich zwapniałych strupów. Roztocze zwalcza się przez smarowanie chorych miejsc oliwą lub preparatem zawierającym oliwę, wówczas pozbawione powietrza pasożyty giną.

Do często występujących pasożytów jelit należą robaki, głównie tasiemce, glisty i Capillaria. Tasiemce występują przede wszystkim u ptaków importowanych. U osobników hodowanych w niewoli nie mają one żywiciela pośredniego i dlatego nie rozprzestrzeniają się dalej. U ptaków hodowanych w niewoli zdarza się natomiast inwazja glist, których jaja są wydalane z odchodami i wraz z zanieczyszczonym nimi pokarmem dostają się z powrotem do przewodu pokarmowego. Capillaria to małe robaki, które żerują w błonie śluzowej jelit. Występowanie ich można stwierdzić przez laboratoryjne badanie odchodów, w których znajdują się jaja tych pasożytów. Sposób leczenia ustala lekarz weterynarii.

Do szczególnie częstych pasożytów zewnętrznych należą także wszoly (Mallophaga). Są to drobne owady o spłaszczonym ciele pasożytujące na skórze zwierząt. Żywią się one złuszczonym naskórkiem i masą rogową piór. Mogą także uszkadzać skórę; odżywiają się wówczas krwią pojawiającą się w miejscu skaleczenia. Duża inwazja pasożytów u młodych ptaków może być nawet przyczyną ich śmierci. Pasożyty zwalcza się preparatami Neguvon lub Bioval.

Choroby bakteryjne przewodu pokarmowego

Najczęściej przyczyną chorób tego rodzaju są pałeczki okrężnicy Escherichia coli, żyjące w jelitach ptaków i w normalnych warunkach ułatwiające trawienie. W razie jednak nieodpowiedniego żywienia lub osłabienia organizmu bakterie te nadmiernie się rozmnażają wywołując schorzenie, które może prowadzić nawet do śmierci ptaka. Leczenie polega na podawaniu antybiotyków i sulfonamidów.

Zatrzymanie jaja

Przyczyn tego schorzenia może być kilka. Jedną z nich u ptaków trzymanych na dworze bywa raptowny duży spadek temperatury powietrza. Inną przyczyną może być niedobór składników mineralnych. Samiczka nie mogąc znieść jaja siedzi na ziemi, stroszy pióra, a niekiedy nie jest nawet w stanie stanąć na nogach. Należy wówczas ostrożnie chwycić ją, owinąć miękką wilgotną tkaniną i umieścić nad naczyniem z gorącą wodą. Jeżeli to nie pomaga, trzeba za pomocą zakraplacza, wsuniętego ostrożnie do steku, wpuścić w pobliże zatrzymanego jaja kilka kropli oliwy, aby ułatwić jaju wyśliźniecie się na zewnątrz. Tego rodzaju zabieg może wykonać tylko doświadczony hodowca, gdyż istnieje niebezpieczeństwo rozgniecenia jaja w jajowodzie Aby zapobiec tego rodzaju schorzeniu, należy w razie nieodpowiedniej pogody w okresie lęgowym umieścić samiczkę w ciepłym pomieszczeniu zaopatrzonym ewentualnie w grzejnik, a także zwiększać wilgotność powietrza przez rozpylanie ciepłej wody.

Istnieje oczywiście jeszcze wiele innych chorób i pasożytów. Dlatego wskazane jest, aby każdy hodowca, a przede wszystkim początkujący, zwracał się ze swymi skrzydlatymi pacjentami do lekarza weterynarii, gdyż tylko on może na podstawie badań laboratoryjnych postawić dokładne rozpoznanie i zalecić odpowiednie leczenie.

Ptaki mówiące >>>

Teksty na temat ptaków hodowlanych:

Klatki i woliery

Klatki małe i duże

Pokarm i żywienie

Karmienie pokarmem zielonym

Pokarm z larw

Gniazdo i jego budowa