Rejestracja

Zaloguj się

Strona główna

Kontakt

Księga gości

Nawigacja

Artykuły

sondy

Jak oceniasz wiedze w portalu

Polecamy

choroby krwi
informacje teksty

Skorzystaj z wyszukiwarki-wpisz interesujace słowo/słowa

Wspomóż nas artykułem lub dowolnym tekstem

Wklej artykuł i prześlij go do nas. Interesuje nas tylko czysta wiedza bez opinii i komentarzy.Bardzo prosimy o nie przesyłanie kopi z książek, czasopism lub stron internetowych. Nie mamy czasu sprawdzać każdego tekstu. Za każdy przesłany tekst dziękujemy.

Przejdź do formularza aby dodać tekst

Ptaki-klatki i woliery

Klatki i woliery

U niektórych ptaków, przebywających nawet dłuższy czas ze sobą razem, zdarza się, że samiec stale prześladuje samicę, nie dając jej spokoju nawet przy jedzeniu. W takim przypadku trzeba schwytać samca i przyciąć mu kilka lotek dłoniowych w skrzydle. Samiec porusza się wówczas mniej sprawnie, tak że samica może mu łatwo umykać. Jeszcze lepiej jest wyskubać ostrożnie lotki, gdyż po obcięciu ich nowe mogą wyrosnąć dopiero w trakcie normalnego pierzenia, natomiast po wyskubaniu odrastają one szybko. Warto tu dodać, że w tym krótkim okresie odrostu lotek samiec uspokaja się.

Jeżeli ptak złamie sobie jakiekolwiek pióra długie, np lotki czy sterówki, i to złamane pióro przeszkadza mu przy poruszaniu się, to nie należy go obcinać, lecz tylko ostrożnie wyskubać Trzeba przy tym pamiętać, że wyskubywać można tylko całkowicie dojrzałe pióra, wyskubywanie rosnących piór może spowodować silne krwawienia.

Ptaki przewozi się zwykle w drewnianych skrzynkach różnej wielkości. Skrzynka transportowa powinna mieć w przedniej ścianie małe otwory albo siatkę drucianą; ma to szczególne znaczenie, zwłaszcza dla większych ptaków, gdyż zapewnia im wystarczającą ilość powietrza w czasie całej podróży. Wewnątrz skrzynki umieszcza się żerdki do siedzenia, a w razie dłuższego transportu także naczynia z pokarmem i wodą. Godne polecenia jest włożenie do naczyńka na wodę delikatnej naturalnej gąbki lub mchu torfowego, które nasiąkając wodą zapobiegają jej wylaniu. Ziarnojadom można nasypać ziarna na dno skrzynki transportowej, papugom i innym ptakom owocozernym daje się na drogę owoce soczyste, zawierające dużo wody. Pod wiekiem skrzynki należy umocować miękką gumę, aby zapobiec skaleczeniu głowy ptaka. W skrzynkach transportowych dla mniejszych ptaków przymocowuje się kawałek płótna. Papugi powinny być przewożone w trwałych pojemnikach zbudowanych z twardego drewna, odpornego na silne uderzenia dziobem. W skrzynce transportowej dla papug płócienna ochrona nie zdaje egzaminu, gdyż ptaki te łatwo ją rozrywają i mogą zaplątać się w resztki materiału.

Skrzynka transportowa nie powinna być zbyt duża, a jednocześnie musi zapewniać ptakowi tyle wolnej przestrzeni, aby mógł wygodnie jeść. W czasie dłuższej podróży osiatkowana część skrzynki powinna być przykryta przezroczystą tkaniną, aby ptaki mając wystarczającą ilość światła nie mogły jednocześnie wyglądać i niepokoić się ruchem.

Dla początkujących hodowców najlepiej nadaje się gotowa kupna klatka z lekkiego metalowego szkieletu i siatki drucianej, zaopatrzona w blaszaną, wysuwaną podłogę, którą można łatwo oczyszczać zmieniając piasek lub papier. U dołu siatka zabezpieczona jest do wysokości kilku centymetrów szklanymi płytkami, zapobiegającymi wypadaniu lub wyrzucaniu resztek pokarmu. Wiele nasion zawiera bowiem w swoim składzie sporo tłuszczu powodującego powstawanie trwałych plam na podłodze mieszkania. Na jednej ze ścian klatki znajduje się zazwyczaj szklany basenik zawieszony na zewnątrz przy drzwiczkach. W podobny sposób umieszcza się gniazdo lub skrzynkę lęgową, aby w samej klatce pozostawić ptakowi możliwie dużo miejsca, zapewniającego swobodę ruchu. Karmidełka i poidełka są wysuwane, umieszczone zazwyczaj przy bocznej ścianie na dole. Klatkę należy tak ustawić, aby w ciągu dnia była dobrze oświetlona. Najlepiej jest, gdy promienie światła słonecznego padają na nią z boku.

Inny typ stanowi tzw. klatka skrzynkowa, mająca ścianę tylną, boczne i ewentualnie wierzch całkowicie szczelne. Wierzch skrzynki może być sporządzony np. ze sklejki. W takich klatkach ptaki mają więcej spokoju niż w siatkowych. Można je ustawiać lub zawieszać bezpośrednio jedna przy drugiej lub piętrowo; poszczególne pary ptaków nie widzą się wtedy i nie przeszkadzają sobie wzajemnie. Klatki od wewnątrz trzeba pomalować białą farbą w celu rozjaśnienia wnętrza, od zewnątrz natomiast hodowca może dostosować kolor klatki do koloru mebli czy też do własnego gustu.

Bardzo przyjemnie wyglądają klatki umieszczone przy ścianie prowadzącej do okna; mogą być one wówczas dosyć długie, zapewniające ptakom wystarczającą swobodę ruchów. Karmidelka i skrzynki lub komory lęgowe zawiesza się zazwyczaj na bocznej ścianie klatki. Przy odpowiednim rozstawieniu mebli klatki mogą stanowić harmonijną część urządzenia pokoju.

Klatki o szczególnie dużych rozmiarach, których zazwyczaj brak w sprzedaży, hodowca musi sporządzić sam lub powierzyć wykonanie ich, według własnego pomysłu, rzemieślnikowi. Klatki mogą być zbudowane wyłącznie z metalu lub składać się z drewnianego szkieletu i drucianej siatki. Zamiast siatki można uzyć drutu, który przewleka się przez otwory wywiercone w listwach drewnianych lub przylutowuje do listw metalowych Lepsze są klatki sporządzone z samego metalu, gdyż używane zazwyczaj do odkażania środki chemiczne jak np. 4 procentowy roztwór sody, chloramina. krezol i inne, niszczą drewno. Ujemnie wpływa także wilgotne powietrze w klatce. Dlatego drewniane ramy klatki należy pomalować lakierem wodoodpornym, którym dobrze jest też pokryć części metalowe, aby nie rdzewiały. Wymiary klatki należy oczywiście dostosować do wielkości ptaka i do warunków lokalowych.

Ptaki-klatki małe i duże >>>

Teksty na temat ptaków hodowlanych:

Klatki małe i duże

Pokarm i żywienie

Karmienie pokarmem zielonym

Pokarm z larw

Gniazdo i jego budowa

Aleksandretta obrożna (Psittacula krameri)