| Jak oceniasz wiedze w portalu |
Wklej artykuł i prześlij go do nas. Interesuje nas tylko czysta wiedza bez opinii i komentarzy.Bardzo prosimy o nie przesyłanie kopi z książek, czasopism lub stron internetowych. Nie mamy czasu sprawdzać każdego tekstu. Za każdy przesłany tekst dziękujemy.
Najbardziej rozpowszechnionym pokarmem są żywe larwy mączników. Można nimi karmić prawie wszystkie ptaki. Hodowla ich w domu nie jest ani trudna, ani wymagająca dużo wysiłku. Mączniki i ich larwy są bardzo rozpowszechnione w przyrodzie żyją w stodołach, spichrzach, piekarniach i młynach, ale również na fermach drobiu i nawet w gołębnikach.
Mączniki można hodować w okrągłych naczyniach szklanych, ale najlepiej do tego celu nadają się niskie skrzyneczki drewniane zaopatrzone w siatkę, z bocznymi otworami. Do skrzyneczki daje się warstwę otrąb i mąki, na to kładzie kawałek workowego płótna, które z kolei posypuje otrębami i mąką itd. Na wierzchu umieszcza się małą płytkę z pokarmem, jak np. kawałeczkami marchwi i innych warzyw, rozdrobnionymi jabłkami i ugotowanymi na twardo i posiekanymi jajami, kawałkami surowego lub ugotowanego mięsa. Ponieważ larwy mączników są wszystkożerne, zjadają też suszoną marchew, lucernę, śrutę zbożową i inne pasze. Paszę zmienia się dwa razy w tygodniu. Poza tym w płaskiej miseczce umieszcza się watę nasyconą wodą. Mączniki powinny być trzymane w temperaturze 25-28°C, w takiej bowiem larwy rozwijają się bardzo szybko. Samica składa jaja, z których mniej więcej po 3 tygodniach (długość okresu rozwojowego zależy od warunków zewnętrznych) wykluwają się larwy. Przechodzą one 10-12-krotną wylinkę, a następnie przepoczwarczają się i po 3 tygodniach przekształcają w dorosłe chrząszcze, które składają nowe jaja.
Najlepiej zaopatrzyć się w kilka skrzyneczek, w których gromadzi się larwy według wielkości, aby móc następnie wybierać drobniejsze dla mniejszych ptaków. Część larw zostawia się do dalszej hodowli. Dorosłe mączniki przenosi się do skrzyneczki hodowlanej, w której samica składa jaja, i w ten sposób odnawia się zapas tego żywego pokarmu. Niektórzy hodowcy układają skrzyneczki z mącznikami jedna na drugiej, tworząc z nich rodzaj szafy. Przed podaniem ptakom larw mączników zaleca się obsypanie ich mieszanką mineralno-witaminową w celu uzupełnienia pokarmu brakującymi składnikami odżywczymi.
Doskonałym pokarmem dla ptaków są świerszcze domowe, które można również hodować w mieszkaniu. Są one jednak znacznie wrażliwsze na zimno, wymagają wyższej temperatury otoczenia (28-30°C) i dlatego hodowla ich jest bardziej uciążliwa i skomplikowana. Hoduje się je również w małych skrzyneczkach, zaopatrzonych w szklaną pokrywę. W skrzyneczce należy umieścić zwinięty szorstki papier, aby zwiększyć ogólną powierzchnię, na której żyją świerszcze. W przedniej części skrzyneczki umieszcza się pokarm i watę nasyconą wodą. Świerszcze można żywić zarówno pokarmem roślinnym (suszona lucerna, płatki owsiane, utarta marchew itp), jak też zwierzęcym (suszona krew, gotowane rozdrobnione mięso itp.). Specjalne urządzenie w części skrzyneczki stanowią drewniane „naczyńka" zawierające przesianą ziemię i piasek, gdzie samica znosi jaja. Jaja te z kolei trzeba umieścić w specjalnej skrzyneczce, z której potem wychodzą już młode świerszcze.
Niektórzy hodowcy żywią ptaki tzw. „robakami mięsnymi", będącymi właściwie larwami much żerującymi w mięsie. Stosując jednak tego rodzaju pokarm, należy postępować, bardzo ostrożnie, przed podaniem ptakom umieścić larwy na warstwie trocin lub otrąb, aby mogły się całkowicie wypróżnić, w przeciwnym razie istnieje niebezpieczeństwo zatrucia ptaków, prowadzące nawet do śmierci. Początkujący hodowca powinien raczej unikać stosowania tego rodzaju pożywienia. Naturalnym pokarmem zwierzęcym dla ptaków są żywe owady. Można je pozyskiwać za pomocą tzw. chwytaczy. Jest to obręcz w kształcie koła. połączona z płóciennym workiem. Obręcz umocowuje się na kiju. Za pomocą tego urządzenia można chwytać wszystkie owady i gąsienice znajdujące się na łące oraz ewentualnie na krzewach i drzewach. Worek opróżnia się od czasu do czasu, przekładając jego zawartość do blaszanej puszki, zaopatrzonej w małe otworki doprowadzające powietrze Schwytane przypadkowo trzmiele, osy i pszczoły należy wypuścić z powrotem. Uzyskuje się w ten sposób wartościowy pokarm dla ptaków, jak np. koniki polne, świerszcze, muchy, różne nieowłosione gąsienice, chrabąszcze, piewiki, a także wiele pajęczaków. Aby zdobycz nie umknęła czy też nie odleciała przy podawaniu jej ptakom, należy przed wyjęciem jej z pudełka potrząsnąć nim kilka razy w celu ogłuszenia owadów. Mimo to jednak w niektórych przypadkach nie da się podawać tego rodzaju żywego pokarmu w domu, gdyż pewna jego część stale umyka. Natomiast nadaje się on świetnie do skarmiania w wolierze na dworze.
Można tez podawać ptakom różne małe zmielone na śrutę skorupiaki morskie. Są one dobrym pokarmem, gdyż zawierają wiele ważnych składników pokarmowych.
Podajemy je albo w stanie naturalnym, jak np. muszle mątw, mielone skorupy jaj, wapno, albo też w postaci mieszanek mineralnych, jak Formosan, mieszanka MM, Biotan. Mieszanki te zawierają najważniejsze witaminy i mikroelementy. Muszla wewnętrzna mątw (Sepia officinalis). występujących w ciepłych morzach, jest to duża owalna płytka wapienna, tworząca się u tych głowonogów po stronie grzbietowej, pod tzw. płaszczem, znana pod nazwą os sepiae. Te wapienne płytki po śmierci ich właścicieli są masowo wyrzucane na brzeg wraz z przypływem morza.
Z witamin podaje się ptakom najczęściej A, D i E; witamina E występuje także w kiełkach i drożdżach. Podaje się tez witaminy z grupy B
Piasek
Nie należy on wprawdzie do pokarmów, jest jednak konieczny dla wszystkich prawie ptaków, gdyż przyczynia się do rozcierania twardego pokarmu w żołądku
Woda
Woda jest bardzo ważnym składnikiem pokarmu ptaków. Przeznaczona do picia musi być zawsze świeża i niezbyt zimna
Mieszanki pokarmowe
Dla ptaków owadożernych przygotowuje się specjalne mieszanki różnych rodzajów. Każdy doświadczony hodowca sporządza je według własnego pomysłu, powinien jednak przy tym opierać się na pewnych ogólnych zasadach żywienia lub wzorować się na przykładowych ,,receptach”, które tu przytoczymy.
Mieszanka dla owadojadów suszone jętki, suszone poczwarki mrówek, trochę płynnego miodu, mączka z krewetek, mączka rybna, suszone lub gotowane i drobno zmielone chude mięso, ugotowane na twardo i posiekane jajo, utarta marchew, niewielka ilość witamin, głównie witaminy A i D, w ilości najwyżej 1 kropli na jednego małego ptaka, podawanej dwa razy w tygodniu (przedawkowanie jest szkodliwe), trochę składników mineralnych (np mieszanka mineralna MM) i drobno zmielony sucharek lub bułka tarta, aby mieszanka była sypka i nie kleista. Niektórzy angielscy hodowcy dodają jeszcze nieco drobno pokrajanej niesolonej słoniny lub innego tłuszczu. Tłuszcz zapobiega chorobliwemu wydziobywaniu piór, nawykowi występującemu u niektórych osobników. Oprócz tego można także dodawać posiekane larwy mączników, posiekane świerszcze albo koniki polne. Żywe owady stosowane jako pokarm w żywieniu ptaków chowanych w domu szybko rozchodzą się po mieszkaniu. Czasem do mieszanki można dodawać, zamiast owadów, odciśnięty świeży twaróg.
Tak zwana mieszanka dla słowików zawiera; drobno posiekane ugotowane serce, ugotowane na twardo i posiekane jajo (lub polecany przez niektórych hodowców chleb jajeczny), utartą marchew, poczwarki mrówek, niewielką ilość gniecionych nasion konopi i meduzy dodatek składników mineralnych. Do mieszanki można także dodać larwy mączników. Przepis na chleb jajeczny; do 0,5 kg mąki pszennej wbić 6 jaj. dodać mleka, wymieszać na zwięzłe ciasto, rozwałkować i piec do zarumienienia na jasny kolor Po kilku dniach rozkruszyć i dodawać do mieszanki
Inna delikatna mieszanka dla owadojadów. 2 części tartej marchwi, 1 część mrówczych poczwarek. 1 część posiekanych larw mączników, 1 część zmielonych nasion konopi, 1 część ugotowanego na twardo i posiekanego jaja albo ugotowanego i zmielonego mięsa lub serca. 0,5 części roztartego świeżego twarogu. Do tej mieszanki dodaje się tartej bułki, aby była bardziej sypka.
Mieszanka dla większych owadojadów, czyli tzw. mieszanka dla drozdów, zawiera 2 części tartej marchwi, 1 część mrówczych poczwarek, 1 część ugotowanego i zmielonego chudego mięsa czy serca, 1 część rozgniecionego ziarna konopi, 1 część ugotowanego na twardo i posiekanego jaja, 1 część suszonych rozdrobnionych jagód. Do tego należy również dodać tartej bułki, aby mieszanka była bardziej sypka. Można też dodać trochę twarogu, suszonych jętek, mączki z krewetek i ewentualnie także mączki z lucerny.
Można oczywiście stosować dodatek jeszcze innych składników, wzbogacając tym samym jadłospis.
Ptaki-gniazdo i jego budowa >>>
Teksty na temat ptaków hodowlanych:
Aleksandretta obrożna (Psittacula krameri)
Kakadu różowa (Kakatoe roseicapilla)
Rozella bialolica (Platycercus eximius)
Rozella żółtolica (Platycercus icterotis)
Rozella królewska (Platycercus elegans)
Patagonka (Cyanoliseus patagonus)
Papużka falista (Melopsittacus undulatus)
Aleksandretta śliwogłowa (Psittacula cyanocephala)
Aleksandretta chińska (Psittacula derbyana)
Amazonka kubańska (Amazona leucocephala)
Amazonka niebieskoczelna (Amazona aestiva)
Ararauna zwyczajna (Ara ararauna)
Gołąb nikobarski (Caloenas nicobarica)
Gołąbek długoczuby (Ocyphaps lophotes)
Gołąbek diamentowy (Geopelia cuneata)
Gołąb karoliński (Zenaidura macroura)
Synogarlica zwyczajna (Streptopelia roseogrisea)
Gołąb zbroczony (Gallicolumba luzonica)
Przepiór kalifornijski (Lophortyx californica)
Przepiórka chińska (Excalfactoria chinensis)
Konura kostarykańska (Aratinga canicularis)
Lorysa górska (Trichoylossus haematodus)
Dama gwarliwa (Domicella garrula)
Łąkówka turkusowa (Neophema pulchella)
Nierozłączka czerwonoczelna (Agapornis roseicollis)
Nierozłączka czarnogłowa (Agapornis personata)
Nierozłączka czerwonogłowa (Agapornis pullaria)
Turako białouchy (Tauraco leucotis)
Drzym żółtodzioby (Megalaima virens)
Pieprzojad krasnorzytny (Aulacorhynchus naematopygus)
Skalikurek andyjski (Rupicola peruviana)
Tyran pipiri (Tyrannus łyrannus)
Urraka brazylijska (Cyanocorax chrysops)
Kitta szmaragdowa (Cissa chinensis)
Kurtaczek czerwonobrzuchy (pitta granatina)
Wilga chińska (Oriolus chinensis)
Bilbil krwawik (Pycnonotus jocosus)
Zielonka złotoczelna (Chloropsis aurifrons)
Słowik chiński (Leiothrix lutea)
Sójkowiec białoczuby (Garrulax leucocephalus)
Drozdy szama (Copsychus malabaricus)
Dajal indyjski (Copsychus saularis)
Przedrzeźniacz północny (Mimus polyglottos)
Drozd kubański (Mimocichla plumbea)
Błyszczak stalowy (Lamprocolius chalybaeus)
Majna czubata (Acridotheres cristatellus)
Szlarnik indyjski (Zosterops palpebrosa)
Czerwonka pąsówka (Dicaeum cruentatum)
Sai bladogłowy (Cyanerpes cyaneus)
Lasówka magnoliowa (Dendroica magnolia)
Ryżojad (Dolichonyx oryzivorus)
Kacyk brązowoskrzydły (Agelaius humeralis)
Piranga szkarłatna (Piranga olivacea)
Kardynał wirgiński (Pyrrhuloxia cardinalis)
Kardynał czubaty (Paroaria coronata)
Łuszczak papieski (Passerina ciris)
Łuszczak indygo (Passerina cyanea)
Kubanik mniejszy (Tiaris canora)
Wikłacz czerwonodzioby (Quelea quelea)
Wikłacz napoleoński (Euplectus afra)
Wikłacz ognisty mały (Euplectus orix franciscana)
Wróbel cytrynowy (Passer luteus)
Wdówka czteropióra (Vidua regia)
Motylik krasnouchy (Uraeginthus bengalensis)
Bengalik pospolity (Estrilda amandava)
Mewka (Lonchura Striata vs. domestica)
Mniszka trójbarwna (Lonchura malacca)
Srebrnodziobek (Lonchura malabarica)
Ryżowiec siwy (Padda oryzivora)
Astryld trzcinowy (Bathilda ruficauda)
Papuzik trójbarwny (Erythrura irichroa)
Amadyna wspaniała (Poephila gouldiae)
Amadyna obrożna (Amadina fasciata)