Strona główna
Nawigacja
Artykuły

sondy
Jak oceniasz wiedze w portalu
Przydatna wiedza
Może być
Wiedza nieprzydatna

Wyniki

Polecamy
Skorzystaj z wyszukiwarki-wpisz interesujace słowo/słowa
Szukaj:
Wspomóż nas artykułem lub dowolnym tekstem

Wklej artykuł i prześlij go do nas. Interesuje nas tylko czysta wiedza bez opinii i komentarzy.Bardzo prosimy o nie przesyłanie kopi z książek, czasopism lub stron internetowych. Nie mamy czasu sprawdzać każdego tekstu. Za każdy przesłany tekst dziękujemy.

Przejdź do formularza aby dodać tekst

Ptaki-skrzynka gniazdowa


Skrzynka gniazdowa




Dla większości hodowanych w niewoli ptaków egzotycznych przygotowuje się skrzynkę gniazdową. Ptaki, które w warunkach naturalnych zakładają gniazda w dziuplach drzew, trzeba sprowokować do lęgów przez zawieszenie odpowiedniej skrzynki. Korzyścią tego jest możliwość regulowania liczby lęgów stosownej dla danego gatunku.

Skrzynka gniazdowa może być sporządzona albo z materiału naturalnego w postaci pniaka z dziuplą, z różnych gatunków drzew, albo sztucznego sporządzona z deseczek. Wszystkie skrzynki zaopatrzone są w zdejmowany daszek, co umożliwia oczyszczanie i kontrolę gniazda. Ptaki niektórych gatunków wolą skrzynki gniazdowe ustawione poprzecznie, inne czują się lepiej w głębokich. Dlatego ptakom hodowanym w obszernych wolierach można dawać do wyboru kilka typów skrzynek gniazdowych. Niektóre parki są wybredne i nie chcą w ogóle wysiadywać jaj w skrzynkach gniazdowych. W dolnej części głębokich skrzynek gniazdowych umieszcza się zazwyczaj okienko, które ułatwia kontrolę gniazda i ewentualne usunięcie jaja czy nieżywego pisklęcia.

Należy jednak jak najmniej przeszkadzać wysiadującym ptakom i interweniować jedynie w momencie nie sprowokowanego opuszczenia przez nie gniazda. Nigdy nie należy na siłę ich przepędzać z jaj. Gatunki źle znoszące ingerencję człowieka trzeba kontrolować możliwie jak najmniej i raczej z ukrycia, aby ich nie spłoszyć. W okresie wylęgu należy unikać hałasu, aby nie wystraszyć ptaków, gdyż mogłyby, wyleciawszy gwałtownie z gniazda, uderzyć o siatkę klatki czy woliery i nawet się zabić. W okresie tym lepiej jest nie przyprowadzać obcych ludzi w pobliże gniazda. Ptaki bowiem przyzwyczajone są do ruchów i głosów tylko swojego opiekuna i członków jego rodziny. Natomiast na nieznane sobie ruchy i odgłosy, pochodzące od obcych ludzi, reagują zaniepokojeniem. Przede wszystkim jednak trzeba zapobiegać wizytom kotów i innych zwierząt, których widok w pobliżu klatki jest wielce niepożądany dla ptaków wysiadujących jaja.

Wiele gatunków, zwłaszcza śpiewających, budujących swoje gniazda w krzewach lub na gałęziach drzew, chętnie przyjmuje gotowe gniazdo, które może być albo sztucznie sporządzone z koszyczka, albo naturalne, uwite i opuszczone przez kosy, zięby czy inne ptaki. Gniazdo naturalne, w którym mogły być odchowane młode, trzeba przed użyciem dokładnie oczyścić najlepiej przez wysterylizowanie gorącą parą wodną, aby zniszczyć ewentualne pasożyty czy zarazki. Następnie należy je wysuszyć. Ptaki urządzają je sobie same.

Niektóre gatunki, dobrze czujące się w większym towarzystwie i wspólnie gniazdujące, nie wysiadują jaj, jeśli trzymane są parami pojedynczo. Dlatego hoduje się je po kilka par razem.

Dobór par, zwłaszcza niektórych gatunków papug, jest czasem dosyć trudny. Każdy hodowca dobiera dla nich przede wszystkim partnerów niespokrewnionych i pochodzących z różnych hodowli. Ptaki młode, które jeszcze nie gniazdowały, znacznie łatwiej łączą się w pary niż osobniki starsze. Czasem ptaki po utracie partnera uporczywie przeciwstawiają się ponownemu łączeniu ich w pary. Inne natomiast po stracie jednego partnera przyzwyczajają się łatwo do nowego. Jest to cecha osobnicza.

Powinno się więc łączyć młode ptaki w pary na dłuższy czas przed okresem lęgów, najlepiej już w jesieni. Partnerzy niejednego gatunku ptaków, np. niektórych papug żyją razem przez kilka lat bez wysiadywania jaj.




Zdarza się nawet, że samica z takiej pary składa jaja, ale są one niezapłodnione. Dopiero po 3—5 latach ,,niespodziewanie" wykluwają się pisklęta. A zatem przy dobieraniu par hodowca niejednokrotnie musi uzbroić się w dużą cierpliwość.

Choroby ptaków  >>>


 

 

Teksty na temat ptaków hodowlanych:

 

Klatki i woliery

Klatki małe i duże

Pokarm i żywienie

Karmienie pokarmem zielonym

Pokarm z larw

Gniazdo i jego budowa

Skrzynka gniazdowa

Choroby ptaków

Choroby ptaków 2

Ptaki "mówiące"

Aleksandretta obrożna (Psittacula krameri)

Kakadu różowa (Kakatoe roseicapilla)

Rozella bialolica (Platycercus eximius)

Rozella żółtolica (Platycercus icterotis)

Rozella królewska (Platycercus elegans)

Mnicha (Myiopsitta monachus)

Patagonka (Cyanoliseus patagonus)

Żako (Psittacus erithacus)

Papużka falista (Melopsittacus undulatus)

Aleksandretta śliwogłowa (Psittacula cyanocephala)

Aleksandretta chińska (Psittacula derbyana)
Amazonka kubańska (Amazona leucocephala)

Amazonka niebieskoczelna (Amazona aestiva)

Arakang (Ara chloroptera)

Ararauna zwyczajna (Ara ararauna)

Gołąb nikobarski (Caloenas nicobarica)

Gołąbek długoczuby (Ocyphaps lophotes)

Gołąbek diamentowy (Geopelia cuneata)

Gołąb karoliński (Zenaidura macroura)

Synogarlica zwyczajna (Streptopelia roseogrisea)

Gołąb zbroczony (Gallicolumba luzonica)

Koroniec (Goura cristata)

Bezszpon (Rollulus roulroul)

Przepiór kalifornijski (Lophortyx californica)

Przepiórka chińska (Excalfactoria chinensis)

Konura kostarykańska (Aratinga canicularis)

Lorysa górska (Trichoylossus haematodus)

Dama gwarliwa (Domicella garrula)

Lora wielka (Lorius roratus)

Łąkówka turkusowa (Neophema pulchella)

Nimfa (Nymphicus hollandicus)

Nierozłączka czerwonoczelna (Agapornis roseicollis)

Nierozłączka czarnogłowa (Agapornis personata)

Nierozłączka czerwonogłowa (Agapornis pullaria)

Turako białouchy (Tauraco leucotis)

Drzym żółtodzioby (Megalaima virens)

Tukan toko (Ramphastos toco)

Pieprzojad krasnorzytny  (Aulacorhynchus naematopygus)

Skalikurek andyjski (Rupicola peruviana)

Tyran pipiri (Tyrannus łyrannus)

Urraka brazylijska (Cyanocorax chrysops)

Kitta szmaragdowa (Cissa chinensis)

Kurtaczek czerwonobrzuchy (pitta granatina)

Wilga chińska (Oriolus chinensis)

Bilbil krwawik (Pycnonotus jocosus)

Zielonka złotoczelna (Chloropsis aurifrons)

Słowik chiński (Leiothrix lutea)

Sójkowiec białoczuby (Garrulax leucocephalus)

Drozdy szama (Copsychus malabaricus)

Dajal indyjski (Copsychus saularis)

Modrak (Monticola solitarius)

Przedrzeźniacz północny (Mimus polyglottos)

Gwarek (Gracula religiosa)

Drozd kubański (Mimocichla plumbea)

Pasterz (Sturnus roseus)

Błyszczak stalowy (Lamprocolius chalybaeus)

Majna czubata (Acridotheres cristatellus)

Szlarnik indyjski (Zosterops palpebrosa)

Czerwonka pąsówka (Dicaeum cruentatum)

Sai bladogłowy (Cyanerpes cyaneus)

Lasówka magnoliowa (Dendroica magnolia)

Ryżojad (Dolichonyx oryzivorus)

Kacyk brązowoskrzydły (Agelaius humeralis)

Piranga szkarłatna (Piranga olivacea)

Antyla (Spindalis zena)

Kardynał wirgiński (Pyrrhuloxia cardinalis)

Kardynał czubaty (Paroaria coronata)

Łuszczak papieski (Passerina ciris)

Łuszczak indygo (Passerina cyanea)

Kubanik mniejszy (Tiaris canora)

Kanarek (Serinus canaria)

Wikłacz czerwonodzioby (Quelea quelea)

Wikłacz napoleoński (Euplectus afra)

Wikłacz ognisty mały (Euplectus orix franciscana)

Wróbel cytrynowy (Passer luteus)

Wdówka czteropióra (Vidua regia)

Motylik krasnouchy (Uraeginthus bengalensis)

Bengalik pospolity (Estrilda amandava)

Mewka (Lonchura Striata vs. domestica)

Mniszka trójbarwna (Lonchura malacca)

Srebrnodziobek (Lonchura malabarica)

Ryżowiec siwy (Padda oryzivora)

Astryld trzcinowy (Bathilda ruficauda)

Papuzik trójbarwny (Erythrura irichroa)

Żeberka (Poephila guttata)

Amadyna wspaniała (Poephila gouldiae)

Amadyna obrożna (Amadina fasciata)




admin, 07-08-2010, odsłon: 638
Dodaj komentarz
Twoje imie i nazwisko:

Wpisz komentarz:


Przepisz kod zabezpieczający:



tagi

katalog
katalog
choroby krwi
choroby krwi
kursy szkolenia