Ptaki siewkowate w locie

Małe bądź średniej wielkości ptaki, przeważnie z małą głową, cienkim dziobem, mniej więcej długości głowy, i niezbyt długimi nogami. Żyją na ogół gromadnie, na przelotach pojawiają się przede wszystkim na wybrzeżu morskim, często w olbrzymich zwartych stadach, które zwracają uwagę ściśle skoordynowanym lotem. Biegają drepcącym krocz­kiem w pobliżu wody. Obie płcie są do siebie podobne. Szata godowa i spoczynkowa na ogół nie różnią się. Różnice w głosach są zazwyczaj niewielkie.

1        Biegus rdzawy (Calidris canutus). Wielkości kosa. W locie można go poznać po krępym ciele. Szata godowa rdzawoczerwona z jasnym spodem skrzydeł. Wierzch ciała rdzawobrązowy, kuper i pokrywy nadogonowe z jasnymi plamami. Szata spoczynkowa: popielaty grzbiet, pierś w ciemnobrązowe plamy, reszta spodu biała. Szata młodociana na grzbiecie bardziej brązowa.

2        Biegus malutki (Calidris minuta). Zaledwie wielkości wróbla. Dziób krótki. Strona grzbietowa kontrastowo ubarwiona, przeważnie rdzawobrązowa w czarne plamy i jasne kreski na grzbiecie. Zewnętrzne sterówki jasnoszare. Spód ciała aż po szarobrązowe boki gardła biały. Szata spoczynkowa i młodo­ciana szare z czysto białym spodem. Na grzbiecie jasne paski w kształcie litery V.

3        Biegus mały (Calidris temminckii). Zaledwie wielkości wróbla. Strona grzbietowa barwy mysiej, bez kontrastów. Boki gardła rozmytej barwy szarej, ostro kontrastujące z białym spodem, zewnętrzne sterówki białe (w odróżnieniu od sterówek biegusa malutkiego). Szata spoczynkowa o mniej zróżnicowa­nych odcieniach szarej barwy. Szata młodociana z wierzchu bardziej oliwkowobrązowa z jasno obrzeżonymi piórami.

4       Biegus zmienny (Calidris alpina). Wielkości szpaka. Grzbiet rdzawobrązowy, skrzy­dła ciemnoszare. Gardło plamiste. Czarna plama na brzuchu, jasny spód skrzydeł. Środek kupra i ogona ciemny, brzegi ogona brązowoszare. Szata spoczynkowa od spodu zupełnie jasna. Szata młodociana z wierzchu ciała czarnobrązowa, pióra rdzawo obrzeżone.

5       Biegus krzywodzioby (Calidris ferruginea). Wielkości szpaka. Dziób zagięty w dół.
Szata godowa rdzawobrązowa z rdzawoczerwonym spodem ciała. Kuper biały. Jasny spód skrzydeł. Szata spoczynkowa: wierzch ciała szarobrązowy, spód biały. Szata młodociana z wierzchu szarobrązowa, pierś z nalotem rdzawożółtym, reszta spodu ciała biała.



1        Piaskowiec (Crocethia alba). Wielkości szpaka. Dziób stosunkowo krótki, krótkie czarne nogi. Szata godowa rdzawobrązowa z czysto białym brzuchem. Szeroka biała pręga na skrzydłach, przedni brzeg skrzydeł czarny. Szata spoczynkowa jasnoszara, spód ciała czysto biały. Szata młodociana na grzbiecie w czarne plamy.

2        Batalion (Philomachus pugnax). Samiec w szacie godowej wygląda w locie jakby miał grubą szyję wskutek przylegających do niej kępek piór, przypominających uszy, oraz kolorowego kołnierza. Często wygląda bardzo pstrokato. Na wierzchu skrzydeł niewyraźna pręga. Nogi dość często żółtoczerwone. Samica w szacie godowej ma brązowy grzbiet z ciemnymi plamami i jest prawie o jedną trzecią  mniejsza od samca. Kuper i pokrywy nadogonowe tylko z boku są białe. Szata spoczynkowa i młodociana jak u samicy