Człowieka nie można zrozumieć bez Chrystusa. Bez Niego człowiek sam dla siebie sta­je się niezrozumiały. To słowa Jana Pawła II, wypowiedziane na Placu Zwycięstwa w Warszawie podczas swej pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny.  

Obecność darów epifanijnych w celebracji liturgii Eucharystii – ich znaczenie pastoralne.

Kościół z natury swej jest charyzmatyczny (Mk 16,17-18) i hierarchiczny zarazem (Łk 6,12-16). Charyzmat i urząd od samego początku istnienia rzeczywistości Eklezjalnej współistniały ze sobą a harmonijnie współdziałając służyły i służą nadal wznoszeniu „gmachu” Kościoła Chrystusowego.

KONTEMPLOWAĆ JEZUSA W SZKOLE MARYI – TAJEMNICE ŚWIATŁA

         Różaniec jest modlitwą, której początki sięgają późnego średniowiecza. To modlitwa, która wyrosła z głębokiego pragnienia ludu Bożego, by włączyć się w liturgiczne uwielbienie Boga, zanoszone przez kapłanów i zakonników. Oficjum brewiarzowe oparte jest na śpiewie lub recytacji psalmów, a ponieważ odmawianie 150 psalmów było w praktyce niemożliwe dla wiernych nie mających w ręku Psałterza i często nie umiejących czytać, zastępowano je recytacją Pozdrowienia anielskiego.

            Przed wniebowstąpieniem Jezus polecił swym uczniom: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu (Mk 16, 15; zob. Mt 28, 19-20).Cała duszpasterska misja Kościoła jest próbą wprowadzenia w życie tego nakazu Pana.

Wśród rozmaitych form misji głoszenia słowa ważną i niezastąpioną funkcję pełni katecheza. Jest ona istotnym momentem procesu ewangelizacji, podstawową działalnością ewangelizacyjną każdego Kościoła partykularnego.

OMÓWIENIE ARTYKUŁU "ANIOŁOWIE PRZED OBLICZEM BOGA" ELŻBIETY ELSNER ZAMIESZCZONEGO W ZESZYTACH KARMELITAŃSKICH nr 2/2000 s.27- 36

Dla wielu ekskomunika jest karą złośliwą kościoła katolickiego i w takim kontekście się im ona kojarzy, przecież kara więzienia za przestępstwa w społeczeństwie nikomu nie kojarzy się ze złośliwością. Ale wielu ludzi się przyzwyczaiło, że skoro kościół mówi o miłości pojednaniu i wybaczeniu to jest on tak dobrotliwy, że wybaczy każdy grzech, bo w końcu to jego zadanie. Owszem wybaczy...ale tylko wtedy kiedy winowajca tego chce, bo podstawą wybaczenia jest uznanie swojej winy i postanowienie poprawy.

Walka w każdej duszy, jaka istnieje, istniała i będzie istnieć rozpoczęła się od Adama i Ewy, kiedy to Szatan po raz pierwszy skłonił człowieka do grzechu. W ciele i duchu człowieka została zburzona pierwotna harmonia, czyli szczególny, osobisty związek z Bogiem, który umożliwiał bezpośredni kontakt ze Stwórcą. Dlatego po grzechu zarówno Adam jak i Ewa ukryli się przed Bogiem wstydząc się nie tylko nagości cielesnej, ale też tego, że zniszczyli tę więź.