Będąc osadzonym w rzeczywistości, w jakiej żyjesz wydaje ci się, że niczego innego nie ma i niczego innego nie może być jak tylko to, co widzisz i odczuwasz w tej chwili. Chciałbyś żyć wiecznie, ale zdajesz sobie równocześnie sprawę z tego, że kiedyś umrzesz i będziesz musiał pożegnać się z tą rzeczywistością. Pamiętaj nie znasz dnia ani godziny twojej śmierci, dlatego bądź zawsze przygotowany budząc się rano, że w tym o to dniu mogę zostać osądzony przez najwyższego.

 Przeżywaj swoje życie i wszystkie momenty nadchodzące jeden po drugim w świetle wieczności, przecież te chwile tu na ziemi są tylko niewielkim wycinkiem czasu twojego istnienia i oglądane z perspektywy wieczności wydają się przykrą chwilką. Każdy dzień jest darem boga dla ciebie, abyś mógł zbierać zasługi, więc korzystaj z chwil, jakie ci jeszcze zostały do dysponowania, nawróć się do boga, żałuj za grzechy i uczyń z twego życia przepustkę do lepszego świata. Zauważ, że kiedy Jezus chodził po ziemi mówił wszystkim o królestwie niebieskim, opisywał jego wspaniałość i piękno, ale jednocześnie zaznaczał, że tylko ci, którzy będą przestrzegać przykazań bożych dostana się do tego królestwa. Reszta zostanie odrzucona od boga. To, co dla ciebie najbardziej się liczy to nie przestrzeń, ale czas uczyń go bogatego w dobre uczynki, miłosierdzie, nadaj mu znaczenie i wartość. Pamiętaj, że zażądają od ciebie abyś zdał sprawę z tego jak przeżyłeś czas, jaki został ci dany, zaangażuj się w służbę dla boga i bliźniego, a na pewno nie zmarnujesz tych chwil, nie angażuj się w rzeczy próżne tego świata, bo możesz jeszcze nie osiągnąć swego celu a już staniesz przed bogiem. Czas to jest twój największy skarb i licz się z każdą minutą, bo przybliża cię do wieczności i sądu nad twoim życiem.

Nic tak nie jest przez ludzi zaniedbywane jak czas, marnują obficie, a potem żałują stając przed bogiem. Teraz ze spokojem tracisz czas, ale w chwili śmierci nie będziesz miał innego mocniejszego pragnienia jak tylko wrócić się do chwil ziemskich i odzyskać, choć część marnotrawionego teraz czasu. Pamiętaj mijają ci dni zbawienia, dlatego zacznij od zaraz pracować nad swoją poprawą życia i odwróć się od tego, co zabraniają przykazania. Staraj się, aby każdy dzień był owocny na przyszłe życie, dlatego rozmyślaj o tym i korzystaj z każdej okazji, aby powstrzymać się od zła, litować się nad innymi, modlić się za innych i starać się współpracować z łaską bożą.

Musisz ten świat opuścić jednak chwila ta jest pełna niepewności, bo nie wiesz, kiedy to nastąpi, nie oczekuj na ten czas, którego i tak nie jesteś pewny staraj się z obecnie przeżytych chwil uczynić skarb.

Pan wymierzył twoje dni i każdy dzień, który właśnie minął przybliża cię do życia w cudownym świecie, ale musisz chcieć przyjąć tą nagrodę, dlatego już teraz zdecyduj. Dlaczego tak bardzo pochłania cię finansowa cześć twego życia, a nie zwracasz uwagi na duchowe potrzeby przecież można pogodzić i jedno i drugie. Zmień swój tryb życia i wzbogacaj się duchowo o zasługi na przyszłe życie, wystarczy gdybyś tylko zmówił jedno "ojcze nasz" i już masz małą zasługę. Nabywanie ziemskich dóbr zamiast niebieskich zasług jest największą głupotą ludzkiego umysłu, zasługi te zostają przez całą wieczność u boga, a ziemskie dobra pozostawimy na tym świecie nie nacieszywszy się nimi do końca. Największy skarb, jakim dysponuje człowiek na ziemi to nie dobra materialne, ale czas. Rozważaj często jak mija nie trwały i nieodwracalny czas, a ty razem z nim.

Idzie zawsze krok krok za tobą, przyszłość czyni go przebrzmiałym.

Za każdym razem kiedy patrzysz na zegar miej w pamięci czas, który nieubłaganie zbliża cię do wieczności.
Pielgrzymuj spokojnie ku wieczności i miej zawsze na myśli to jedno, że z każdej chwili musisz zdać egzamin przed bogiem w dniu sądu.
Zastanawiaj się często co z tego dnia, który właśnie przeżywasz pozostanie na wieczność, módl się do boga aby czas którym ty dysponujesz nie został stracony na zawsze, a ty abyś odniósł z jego przemijalności pożytek.
Nie daj aby przepaść czasu wchłoneła ten dzień jako bezowocny dla królestwa bożego.