Tworzywa sztuczne-polimidy

W grupie nowych tworzyw termoodpornych, których produkcję podjęto w skali przemysłowej, największe znaczenie miały polimidy. Odznaczają się one bardzo dużą odpornością cieplną i chemiczną, niepalnością, odpornością na promieniowanie, a jednocześnie bardzo dobrymi właściwościami mechanicznymi. Zakres temperatury, w której polimidy mogą pracować zachowując przez długi czas bardzo dobre właściwości mechaniczne wynosi od -100 do 200-250°C . Dla dodatkowego polepszenia tych właściwości polimidy napełnia się ciętym włóknem szklanym, a w celu zmniejszenia współczynnika tarcia - takimi substancjami, jak grafit, dwusiarczek molibdenu lub politertrafluoroetylen (popularny teflon). Odporność na odkształcenie w temp. 200°C pod obciążeniem 175 kG/cm2 w zależności od czasu dla poliimidów oraz żywicy epoksydowej i fenolowej napełnionych włóknem szklanym:

1 - polimid,

2 - żywica epoksydowa,

3 - żywica fenolowa


Najbardziej znane były dwa typy polimidów, wytwarzane pod nazwami handlowymi Kinel i Vesepel, przy czym pierwszy z nich miał większe zastosowanie, ponieważ produkcja jego wytwarzania jest tańsza, a metody przetwórstwa nieco łatwiejsze. Polimid Vespel został wyprodukowany po raz pierwszy przez amerykański koncern Du Pont poprzez polikondensację bezwodników kwasów aromatycznych z dwuaminami aromatycznymi. Wadą tego tworzywa sztucznego jest dość kłopotliwe przetwórstwo, które prowadzone jest metodą spiekania. Tworzywo sztuczne o nazwie Kinel wytwarzała francuska firma Rhone-Poulenc przez polimeryzację aromatycznych maleinoimidów. Polimid ten dostarczano w postaci tłoczyw do wtrysku i prasowania oraz jako żywica lana. Firma Rhone-Poulenc produkująca również żywice do laminatów polimidowych pod nazwami Kerimid i Nolimid. Oprócz już wymienionych produktów występowały jeszcze na rynku polimidy o nazwach handlowych: Polimid P13N (Ciba-Geigy, Szwajcaria), Polimid 2080 (Upjohn, USA), Gemon (General Electric, USA).

Z powodu zbyt wysokiej ceny polimidy stosowano tam, gdzie wymagane są bardzo dobre właściwości wytrzymałościowe w wyższych temperaturach, a cena tworzywa nie gra najważniejszej roli. Polimidy stosowano przede wszystkim w przemyśle elektronicznym do wytwarzania obwodów drukowanych, kondensatorów i innych podzespołów sprzętu elektronicznego. Wytwarzano z niego także kształtki dla przemysłu lotniczego, elementy konstrukcyjne urządzeń nuklearnych, obudowy i  elementy izolacyjne elektrycznych pieców przemysłowych, oraz przewody i inne części urządzeń zmuszonych pracować w środowisku ciekłych gazów w technice w warunkach niskich temperatur, jak również w technice rakietowej.

Tłoczywa polimidowe napełnione grafitem stosowane były do wyrobu kół zębatych, łożysk,  innych elementów mechanizmów precyzyjnych pracujących w podwyższonych temperaturach pod dużymi naciskami, od których wymaga się niezawodnej pracy i zachowania dokładnych wymiarów, gdzie nie można zastosować smarowania olejowego.