Środki pomocnicze do tworzyw sztucznych

Oprócz polimeru w skład tworzywa sztucznego wchodzą środki pomocnicze (składniki dodatkowe), które nadają mu korzystne właściwości zarówno podczas przetwórstwa, jak i w czasie użytkowania. Do najczęściej stosowanych środków pomocniczych należy zaliczyć:

a)    napełniacze,
b)    nośniki,
c)    zmiękczacze (plastyfikatory),
d)    pigmenty i barwniki,
e)    stabilizatory,
f)    środki smarujące.

Poza tym stosuje się wiele innych środków pomocniczych, jak: porofory, środki wywołujące tiksotropię, środki antystatyczne, środki zmniejszające palność i inne. Wprowadzanie środków pomocniczych do tworzyw sztucznych ma przede wszystkim na celu:

-    polepszenie właściwości mechanicznych, cieplnych i dielektrycznych,
-    obniżenie ceny gotowych wyrobów z tworzyw sztucznych i nadanie
im odpowiednich walorów estetycznych (efektu dekoracyjnego),
-    polepszenie właściwości przetwórczych tworzywa,
-    nadanie tworzywu specyficznych właściwości, jak: niepalność,odporność na działanie światła, niski współczynnik tarcia, struktura komórkowa, odporność na zabrudzenie itp.

 Najczęściej środki pomocnicze łączy się z polimerami (żywicami) w procesie przygotowania tworzyw sztucznych do przetwórstwa, czyli podczas ich obróbki wstępnej,tj. w operacjach sporządzania tłoczyw, past, kompozycji proszkowych, zawiesin, roztworów, emulsji itp. Niektóre z tych środków mogą być również wprowadzane do żywic technicznych w procesach formowania półfabrykatów (np. laminatów) lub wyrobów gotowych z tworzyw sztucznych, Podstawowym składnikiem tworzyw są, jak wiadomo, związki wielkocząsteczkowe, tym niemniej procentowa zawartość omawianych środków w wyrobach gotowych z tych materiałów może być niekiedy większa od zawartości polimeru.