Które kobiety są najbardziej podatne na zespół poaborcyjny

Nie każda kobieta, która zabiła swoje dziecko poprzez aborcje, będzie odczuwać zespół poaborcyjny. Nie wielki odsetek kobiet nie odczuwa za dużych dolegliwości po zabiciu własnego dziecka. Trzeba zaznaczyć, że każda nie doszła matka jest podatna  na zespól poaborcyjny, a powodem tego jest przeżycie czterech wydarzeń:

-nagła śmierć

-śmierć dziecka

-nagła śmierć niemowlęcia

-poczucie winy osoby, która ocalała

Przytoczmy, które cechy kobiet, wydarzenia i doświadczenia sprawiają, że kobieta jest bardziej podatna na zespół poaborcyjny.

-Starsze dzieci

-Silny instynkt macierzyński

-Wcześniejsze aborcje

-Brak grupy wsparcia

-Osoby wierzące i praktykujące, o konserwatywnych przekonaniach

-Aborcja pod naciskiem otoczenia

-Przerwanie ciąży w drugim trymestrze

-Aborcja uwarunkowana genetycznie

-Aborcja na życzenie

-Wewnętrzne rozdarcie towarzyszące decyzji o usunięciu ciąży

-Wcześniejsze zaburzenia emocjonalne

-Niskie poczucie własnej wartości

-Brak wsparcia ze strony rodziców

-Wiek nastoletni

Im więcej kobieta doświadcza cech i wydarzeń z tej listy tym większe prawdopodobieństwo, że będzie cierpieć na syndrom poaborcyjny, a jego nasilenie będzie większe. Duża ilość cech występujących na tej liście u niedoszłej matki po usunięciu ciąży powoduje ciężką zapaść psychiczną. Kobieta taka nie cieszy się już niczym, odczuwa przygnębiającą pustkę. W większości przypadków osoba taka nie jest do życia, jeden zabieg potrafi rujnować ją i relacje w jej otoczeniu. Aborcja to nie tylko trauma kobiet, ale również ich rodzin, mężów, rodziców, sióstr, braci i znajomych, którzy martwią się o tą osobę. Osoba taka kilka tygodni po zabiciu własnego dziecka może:

-stracić apetyt,

-cierpieć na bezsenność,

-najbliżsi zauważą jej drażliwość i nerwowość,

-straci całkowicie zainteresowanie seksem, a nawet może mięć ciężką awersje do seksu, która trwać może latami,

-codzienność stanie się szara i ponura,

-codzienne czynności przestaną jej sprawiać przyjemność,

-będzie mięć trudności z koncentracją,

-nieustannie będą ją dręczyć myśli samobójcze („chcę tylko spać”, „chciałabym być razem z moim dzidziusiem”)

Zagrożenie zespołem poaborcyjnym może wzrastać za każdym razem, kiedy kobieta w jakimś stopniu odczuwa stratę, ponieważ ta strata przywołuje cierpienia jakie już wcześniej doświadczyła w związku ze stratą dziecka. Bardzo ważne jest to, że by kobieta należycie odżałowała stratę potomstwa, a w tym właśnie mają jej pomóc psycholodzy. Jeśli kobieta nie będzie chciała z braku odwagi stanąć wobec faktu śmierci dziecka żal będzie ją dręczył do końca życia, a możliwość wybaczenia sobie tak strasznego czynu jak włożenie przez obcego lekarza narzędzi do wyrywanie ciała dziecka do organizmu kobiety nie będzie możliwe.  Dlatego następna aborcja jest powodem wysokiego ryzyka zespołu poaborcyjnego. Wiele kobiet wypiera ze swojej świadomości chęć zabicia dziecka przed aborcją lub w ogóle zaprzecza temu. Jest to naturalny mechanizm obronny naszej psychiki, ale ten mechanizm powoduje, że poczucie winy zostaje „schowane” w głębsze pokłady psychiki i tym większą wyrządza, szkodę czasem doprowadzając do prób samobójczych. Dlatego kobiety po tak traumatycznym przeżyciu nie mogą się zamykać na świat i muszą wyjść ze swoim problemem do innych. Ważne jest, żeby poszukały pomocy osób, które pomogą jej przyznać się do żalu, któremu dotychczas zaprzeczała i wyrazić go odpowiednio. Musi wzbudzić żal i pożegnać dziecko, musi je zostawić, ponieważ nie jest wstanie mu już pomóc.