Uodparnianie organizmu

Pojęcie nowoczesnej ochrony zdrowia obejmuje nie tylko działalność leczniczą, ale także szeroki wachlarz poczynań zapobiegawczych. Wśród nich znaczną rolę odgrywają szczepionki ochronie Patitytoksyny zwane popularnie surowicami. Preparaty biologiczne używane w celu uodpornienia dzielą się na dwie grupy: szczepionki, po zastosowaniu których wykształca się dłużej trwająca odporność czynna i surowice odpornościowe lub ich przetwory, które zawierają gotowe przeciwciała i wywołują odporność bierną, krótkotrwałą.

Najczęściej stosujemy następujące preparaty:

Szczepionki:

1) zawierające żywe drobnoustroje o zmniejszonych właściwościach chorobotwórczych, absolutnie nieszkodliwe dla dziecka, tzw. szczepionki atenuowane (szczepionka ospowa, przeciw gruźlicy, chorobie Heinego-Medina, odrze, różyczce, nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince) i żółtej febrze),

2) zawierające zabite drobnoustroje — tzw. szczepionki inaktywowane (przeciw krztuścowi, durowi brzusznemu, cholerze, dżumie, grypie, wściekliźnie),

3) zawierające pozbawione toksyczności jady bakteryjne, tzw. anatoksyny (anatoksyna błonicza, anatoksyna tężcowa).
W zależności od swoistości działania wyróżnia się: szczepionki jednorodne, chroniące tylko przed jedną chorobą zakaźną, oraz szczepionki skojarzone uodporniające jednocześnie przeciw kilku chorobom (np. Di-Te-Per: błonica, tężec, krztusiec).