destylacja azeotropowa

destylacja polegająca na jednoczesnym odpędzaniu co najmniej dwóch substancji, których pary tworzą mieszaninę o składzie 
stałym pod danym ciśnieniem i w danej temperaturze. Najlepiej znanym 
przykładem mieszaniny azeotropowej ujemnej jest mieszanina 95,6% alkoholu 
etylowego (temp. wrzenia 78,3°C) i 4,4% wody (temp. wrzenia 100°C), razem 
temp. wrzenia 78,15°C. Aby całkowicie odwodnić alkohol dodaje się benzenu, 
otrzymując azeotrop potrójny: 74% benzenu, 18,5% alkoholu i 7,5% wody o 
temp. wrzenia 64,85°C, w kotle aparatu destylacyjnego pozostaje czysty 
alkohol. Częściej stosuje się azeotropy podwójne do usuwania wody z 
mieszaniny. Skład mieszaniny azeotropowej zależy od ciśnienia. Azeotrop 
dodatni ma temp. wrzenia wyższą niż temp. wrzenia składników. Azeotropy 
tworzą ciecze skłonne do asocjacji, tj. do tworzenia nietrwałych „zlepków" 
cząsteczek o składzie zależnym od temperatury. Odwróceniem destylacji 
aezotropowej jest destylacja z parą wodną, polegająca na przepuszczaniu przez mieszaninę cieczy pary wodnej, ewentualnie przegrzanej (t.j. o temp. > 100°C);ten rodzaj destylacji nadaje się tylko do cieczy nie mieszających się z wodą.