Biblijne podstawy sakramentu małżeństwa

Małżeństwo

1) Pismo św. określa małżeństwo jako dwoje w jednym ciele, przymierze serc, tajemnica wielka w Chrystusie i w Kościele; 2) w sensie teologicznym małżeństwo jest sakramentalnym związkiem mężczyzny i kobiety we wspólnocie życia osobowego.

 

 

 

Aspekt biblijny

 

 

 

Aspekt biblijny-A. Stary Testament
Problematyka małżeństwa zawarta jest w dwóch opisach stworzenia pierwszych ludzi: jahwistycznym (Rdz 2,7 n), starszym i obszerniejszym, oraz kapłańskim (Rdz 1,26 n), młodszym i bardziej zwięzłym. Uzupełniają się one nawzajem i pozwalają na wydobycie istotnych cech małżeństwa:

 

 

 

Związek osobowy

 

 

 

Związek osobowy - Bóg stworzył pierwszego człowieka, dając mu swoje „tchnienie życia"' (Rdz 2,7). Choć nie był to w ścisłym znaczeniu odpowiednik duszy, odróżniał jednak człowieka od zwierząt, a upodabniał do Boga. Człowiek samotny - mężczyzna sam - nie czuł się dobrze mimo rajskich warunków. W pewnym sensie nie mógł istnieć. Potrzebował drugiej osoby, która byłaby towarzyszem jego życia (Rdz 2,18). Bóg stworzył więc kobietę. Poetycki opis biblijny (Rdz 2,21-22), gdzie „żebro" jest synonimem życia, wskazuje na ścisły związek kobiety i mężczyzny. Kobieta, tak jak mężczyzna, została powołana do istnienia przez samego Boga. Równa co do natury ludzkiej i godności osobowej mężczyźnie (Rdz 2,20 i 23), stała się jego uzupełnieniem i pomocą (Rdz 2,18; por. tez Syr 36,24). Partnerka życia, wypełniła duchową i cielesną samotność mężczyzny. Dała mu szczęście (por. Rdz 2,23); wraz z nią był on w stanie spełnić nakaz Boga: przekazywać życie i przemieniać oblicze świata

 

 

 

Charakter seksualny

 

 

 

Charakter seksualny (Rdz 1,28. 2) - Autor natchniony ukazuje ludzkość wezwaną do istnienia pod postacią dwojga. Podobieństwo Boże zawarte w człowieku odbija się w szczególny sposób w fakcie równoczesnego zaistnienia mężczyzny i kobiety (Rdz 1,27). Podział ludzkości na dwie odrębne, uzupełniające się pici wypływa więc z Bożego planu stwórczego, płeć staje się obrazem mocy stwórczej Boga. Energia płciowa jest czymś dobrym, bo wszystko, co Bóg uczynił, było bardzo dobre (Rdz 1,31). Płeć odgrywa istotną rolę w małżeństwie. Przez nią ludzie, niejako w zastępstwie Boga i z jego wyraźnym błogosławieństwem (Rdz 1,28), mogą współdziałać w creatio continua, w dokonującym się akcie stwarzania nowego człowieka. Wszelka pogarda ciała i płci jest sprzeczna z Biblią. Pierwsza para ludzka posiadała doskonałą harmonię płciową, uczucie wstydu było zupełnie zbyteczne (Rdz 2,251.

 

 

 

 

Charakter religijny

 

 

 

Charakter religijny-z woli Bożej mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem (Rdz 2,24). Małżeństwo jest więc instytucją świętą, ustanowioną przez Boga. W tym sensie każde małżeństwo ma charakter religijny: pochodzi od Boga i ku Niemu zmierza. Miłość, która łączy mężczyznę i kobietę, jest odbiciem miłości, która łączy Osoby -. Trójcy Św. Na tym fundamencie są osadzone pozostałe aspekty małżeństwa:

• instynkt biologiczny,

• decyzja ludzka

• instytucja prawna i społeczna

• jedność i nierozerwalność.

 

 

 

 

 

Pierwotny porządek Boży nadal małżeństwu cechy jedności i nierozerwalności. Wyrażenie stają się jednym ciałem oznacza jedność małżeństwa i w sensie monogamii, i w sensie jedności duchowej i fizycznej. Wyrazem tej ostatniej jest połączenie cielesne małżonków. W planach Boga stwórcy z instytucją małżeńską została połączona istotowo. Płodność (Rdz 1,28). potomstwo jest - łaską Bożą i podstawą - radości (Ps 127,3 n; 128,3-6). Bezdzietność jest nieszczęściem; w ST przybierała nawet charakter kary Bożej (Kpl 20,20; Iz 47,9; 1 Sm 1,15).

 

 

 

Symbolika małżeństwa - Pismo św. posługuje się często symboliką małżeństwa dla wyrażenia związku Boga z człowiekiem.

 

 

Stary Testament

 

 

 

 

Stary Testament - małżeństwo stało się symbolem przymierza Boga z Narodem Wybranym. Ozeasz przeżywał i głosił związek Jahwe z Izraelem jako związek małżeński. Jeremiasz określał podzielone części narodu jako niewierne małżonki Jahwe (3,6-13). Ezechiel (16) zawarł dramatyczne przedstawienie historii Izraela jako powtarzanego cudzołóstwa. Bóg - małżonek ukarał niewierną żonę, aby ją skłonić do nawrócenia; nie pozostawi jej opuszczonej, ale przygarnął na powrót z przebaczeniem i miłością (Ozeasz). Na szczególne podkreślenie zasługuje księga Pieśni nad Pieśniami. Ten poemat liryczny o tematyce miłosnej mówił o oblubieńczym stosunku Jahwe do Narodu Wybranego, o nawróceniu i powrocie narodu - oblubienicy, po wielu występkach, do łaski. Odmalował smutek rozłąki oraz radość spotkania i zaślubin.

 

 

Grzech w małżeństwie - Słabość ludzka, obniżenie poziomu moralności doprowadziły do degeneracji pierwotnego porządku i woli Bożej. Do zwyczajów Narodu Wybranego, pod wpływem sąsiadów, zakradły się: poligamia, rozwody oraz poniżenie godności kobiety i jej całkowita subordynacja mężczyźnie. Dopiero Chrystus przywrócił małżeństwu jego godność i świętość.

 

 

Nowy Testament

 

 

 

Nowy Testament - Jezus Chrystus przypomniał pierwotny porządek i wolę Bożą w odniesieniu do małżeństwa. W dyskusji z faryzeuszami cytował słowa Księgi Rodzaju (2,24), podkreślając jedność i nierozerwalność małżeństwa: Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela (Mt 19,6). Problem egzegetyczny stanowi tzw. klauzula rozwodowa (Mt 5,32; 19,9) z wyrażeniem epi porneia, tłumaczonym najczęściej w sensie nieprawnego małżeństwa między krewnymi, które z punktu widzenia nauki Chrystusowej nie jest małżeństwem. Niezależnie od sensu literalnego teologia katolicka nie widzi w tym tekście żadnego wyjątku od zasady nierozerwalności małżeństwa. Chrystus nie poprzestał jednak na samym przypomnieniu pierwotnych zasad małżeństwa. Związek między mężczyzną a kobietą, prawnie zawarty, podniósł do niesłychanej godności, czyniąc go sakramentem. Do decyzji ludzkiej tych, którzy uwierzą w Jego imię, przywiązał swoje błogosławieństwo i szczególne łaski. Swoją obecnością uświęcił gody w Kanie Galilejskiej, czyniąc pierwszy cud w swojej publicznej działalności (J 2,1-11).

 

 

Teologia Pawła Apostoła

 

 

 

W teologii Pawła Apostoła - znajduje się rozwinięcie nauki o małżeństwie, o jego charakterze sakramentalnym. W szeregu rad skierowanych do Koryntian Paweł poleca swoją formę życia: celibat, dziewictwo, ale podkreśla równocześnie, że każdy otrzymuje od Boga swój charyzmat (1 Kor ?,7), tzn. że małżeństwo jest charyzmatem tak jak i dziewictwo. Małżeństwo, związek ustanowiony przez Boga, uwalnia od pożądliwości i chroni przed pokusami szatana (1 Kor 7,5). Łączność fizyczna małżonków jest więc przeżyciem godziwym.
Małżeństwo chrześcijan posiada moc uświęcającą. Mąż przyczynia się do zbawienia żony, a żona męża (1 Kor 7,16). W przypadku małżeństwa strony ochrzczonej z nie ochrzczoną poganin bywa uświęcony przez chrześcijanina, ale może też dojść do rozwiązania małżeństwa nie ochrzczonych po przyjęciu chrztu przez jedną ze stron [tzw. przywilej Pawłowy 1 Kor 7,12-15). Mąż i żona są wezwani .do chrześcijańskiej miłości (agape) (Kol 3,19; Ef 5,25 n).
Także 1 List św. Piotra (3,7) wymaga, by mężczyzna prowadził wspólnotę domową z pełnym miłości wyrozumieniem, licząc się ze słabością kobiety, pamiętając, że i ona jest dziedzicem łaski i życia.
Z całej teologii Pawłowej największe znaczenie ma tekst z Listu do Efezjan (5,21 -33). Objawienie sakramentalności małżeństwa zawarte jest nie tylko w słowach sacramentum magnum (5,32) (wielka tajemnica, zob.: sakrament), lecz wynika z całego kontekstu. Małżeństwo nie tylko stanowi obraz dla związku Chrystusa - Oblubieńca z Kościołem Oblubienicą, ale także opiera się na tym związku jako na swoim fundamencie i źródle. Małżonkowie spełniają wobec siebie funkcję soteriologiczną (zbawczą), wypływającą z miłości: na tym polega tajemnica w odniesieniu do Chrystusa i Kościoła. Nierozerwalna jedność małżonków (Rdz 2,24) odnajduje swój ostateczny i pełny sens w nierozerwalnej jedności, jaka istnieje między Chrystusem a Kościołem - typologia rozwinięta przez Ojców Kościoła: Adam i Ewa - Chrystus i Kościół. Na tym tle życie płciowe w małżeństwie wprowadza małżonków w realizację Bożego planu zbawienia. Ich wzajemna miłość ma być obrazem, naśladowaniem miłości Chrystusa do Kościoła, posuniętej aż do heroicznej ofiary ze swego życia (Ef 5,25).

 

 

 

 

 

Teksty o podobnej tematyce:

 

Biblijne podstawy sakramentu małżeństwa 2

admin, 03-08-2010, odsłon: 1136